« Er vinstristjórn á Íslandi? | Aðalsíða | Á að borða útsæðið? »

6. september 2008

Hverjir fara í verkföll?

Nú stendur yfir verkfall ljósmæðra. Þær mótmæla lélegum kjörum, erfiðum vinnuskilyrðum og skilningsleysi atvinnuveitanda síns, ríkisins. Eflaust er margt til í umkvörtunum þeirra og sjálfsagt eru þessar aðgerðir skiljanlegar til að vekja athygli á þeim (þótt þær verði seint kallaðar réttlætanlegar). Ljósmæður þurfa hins vegar að átta sig á því að þær eru ríkisstarfsmenn og að atvinnuveitandi þeirra, ríkisvaldið, þarf hvorki að óttast flótta viðskiptavina né minnkandi viðskiptavild þótt heilu og hálfu afkimar ríkisrekstrarins leggjast í dvala.

Hið sama má segja um þá sem láta verkalýðsfélög semja um kaup sín og kjör. Löggjafinn verndar verkföll sem verkalýðsfélög standa að gegn þeim sem vilja - þrátt fyrir allt - vinna, og verkalýðsfélög eru lélegir samningaaðilar því þau steypa lötum og lélegum starfskröftum saman við þá duglegu og vinnuglöðu í launaviðræðum sínum. Yfirleitt á enginn starfsmaður skilið þau laun sem hann fær í hópsamtölum og niðurstaðan er sú að allir eru undrandi á kjörum sínum (lélegir starfsmenn verða mjög sáttur og góðir starfsmenn mjög ósáttir).

Ríkisvaldið og samningamenn verkalýðsfélaga vita þetta. Ríkisvaldið veit þar að auki að ríkisreksturinn nýtur samúðar meðal forkólfa verkalýðsfélaganna, og þar með eru þessir tveir aðilar orðnir samherjar þegar launaviðræður fara fram fyrir stóra hópa í einu.

Er einhver tilviljun að starfsmenn sem semja á einstaklingsgrunvelli fara aldrei nokkurn tímann í verkföll, og skipta í versta falli um starf þegar þeir telja sig eiga betra skilið?

Geir Ágústsson kl. 20:28