« febrúar 2008 | Aðalsíða | apríl 2008 »

15. mars 2008

Femínismi og umhverfisvernd: Tveir óvinir hins frjálsa fyrirkomulags

Hið frjálsa fyrirkomulag er eitthvað sem margir taka sem sjálfsögðum hlut. Eignarréttur okkar er (að mestu) virtur og verndaður af yfirvöldum okkar, tjáningarfrelsið er (nánast) ótakmarkað, skilningur okkar á ágæti fríverslunar er þónokkur og yfirvöld hafa smátt og smátt minnkað afskipti sín af flutningum fjármagns og varnings til og frá landinu.

Hið frjálsa fyrirkomulag er samt ekki laust við alla óvini sína þótt hugmyndafræðisystkinin kommúnismi og fasismi séu að mestu komin á ruslahauga sögunnar. Sameignarsinnar og vinstrimenn finna jafnharðan upp nýjar umbúðir utan um ásetning sinn þegar almenningur byrjar að sjá í gegnum þær gömlu.

Í dag heita tvær þessara umbúða femínismi og umhverfisvernd.

Femínismi
Femínismi snérist upphaflega um að koma á lagalegu jafnrétti kvenna og karla gagnvart ríkisvaldinu. Þetta markmið náðist fyrir löngu síðan á flestum Vesturlöndum. Síðan þá hefur femínismi staðið fyrir ríkisþvingaðri launalegri jafnstöðu karla og kvenna og allskyns ríkisafskiptum af auglýsingum og ráðningum einkafyrirtækja.

Femínismi er að því er virðist óendanleg uppspretta nýrra ríkisafskipti af hinu frjálsa fyrirkomulagi. Klæðnaður barna, innihald auglýsinga, launaleynd í ráðningarsamningum einkafyrirtækja og allskyns samskipti og viðskipti er galopið fyrir ríkisafskiptum í augum femínista. Þessu þarf að berjast gegn miskunnarlaust. Femínismi eru nýjar umbúðir á gamalli hugmyndafræði - þeirri sem boðar forsjárhyggju og ríkisafskipti og vill að samfélagið sé steypt í ákveðið mót sem er ekki það sem frjáls og óþvinguð samskipti og viðskipti einstaklinga leitar í af sjálfu sér.

Umhverfisverndarhreyfingin
Umhverfisvernd hefur orðið eitt af heitu málunum seinustu ár. Hið frjálsa fyrirkomulag verndaðs eignarréttar hefur gert ríkum íbúum hins frjálsa fyrirkomulags kleift að beina kröftum sínum og athygli að einhverju öðru en brýnasta brauðstritinu. Hreint umhverfi, hreint loft, vel þrifnar götur og aðgengi að guðsgrænni og ósnortinni náttúru er krafa hins ríka íbúa hins frjálsa fyrirkomulags.

Umhverfisverndarhreyfing nútímans lætur sér þetta samt í léttu rúmi liggja. Hún vill eitthvað annað og meira en hið sjálfsagða snobb hins ríka íbúa hins frjálsa fyrirkomulags. Hún vill að ríkisvaldið þjóðnýti, snarhækki orkuverð og þvingi á óarðbæra endurnýtingu á rusli í nafni náttúrunnar sjálfrar. Náttúran í augum umhverfisverndarhreyfingarinnar hefur ekki gildi fyrir mannkynið, heldur hefur hún gildi út af fyrir sig. Maðurinn er bara aðskotadýr - sjúkdómur sem ráðskast með náttúruna og nauðgar henni (eða sleppir því) eftir eigin geðþótta.

Umhverfisverndin er að því er virðist óendanleg uppspretta nýrra ríkisafskipti af hinu frjálsa fyrirkomulagi. Orkunotkun, tegund orkuöflunar, umbúðanotkun, endurbætur í landbúnaði, flugferðalög almennings og frjáls viðskipti er galopið fyrir ríkisafskiptum í augum umhverfisverndarhreyfingarinnar. Þessu þarf að berjast gegn miskunnarlaust. Umhverfisverndin er nýjar umbúðir á gamalli hugmyndafræði - þeirri sem boðar forsjárhyggju og ríkisafskipti og vill að samfélagið sé steypt í ákveðið mót sem er ekki það sem frjáls og óþvinguð samskipti og viðskipti einstaklinga leitar í af sjálfu sér.

Femínismi og umhverfisvernd eru óvinir hins frjálsa fyrirkomulags. Þeim þarf að berjast gegn með sama eldmóði og þeim sem sigraði kommúnisma og fasisma 20. aldarinnar. Allt annað er skref í átt að dauða hins frjálsa fyrirkomulags.

Geir Ágústsson kl. 21:01

9. mars 2008

Hamingjusömu hórurnar snúast til varnar

Í vikunni sem leið voru stofnuð samtök starfsmanna kynlífsiðnaðarins í Danmörku, Sexarbejdernes Interesseorganisation (SIO). Markmið samtakanna er að „rådgive og informere såvel beslutningstagere som sexarbejdere med det formål at opnå, at sexarbejderne kan arbejde under sikre forhold i beskyttede, sikre miljøer.“

Með öðrum orðum: Fræða og upplýsa bæði almenning og starfsmenn kynlífsiðnaðarins í því augnamiði að tryggja að starfsfólk iðnaðarins geti unnið í vernduðu og öruggu starfsumhverfi.

Hamingjusama hóran, einhver? Nei, ekki alveg (og þó). Ekki er tekin afstaða til þess hvort starfsfólk kynlífsiðnaðarins sé hamingjusamara en annað fólk eða ekki. Ekkert er fullyrt um það. Samtökin vilja bara að þeir sem það kjósa geti unnið við örugg og lögleg starfsskilyrði í kynlífsiðnaðinum. Þau benda á að starfsmenn kynlífsiðnaðarins eru sjálfir sérfræðingarnir um eigið líf, og biðja aðra vinsamlegast um að virða það (nefna þar femínistana sérstaklega).

Vitaskuld mættu samtökin mótstöðu strax á stofndegi sínum. „Þær vita ekki hvað er þeim sjálfum fyrir bestu“ er viðkvæðið. Já, þessar heimsku helvítis hórur, að þeim skuli detta í hug að velja að selja kynlíf (og um leið tímabundinn aðgang að eigin líkama) frekar en standa við búðarkassa eða þrífa klósett. Svei þeim!

Sem frjálshyggjumaður fagna ég stofnun hinna nýju samtaka. Þau minna okkur á nokkuð sem gjarnan gleymist í allri umræðu um neyslu og hegðun, sem er að einstaklingurinn á sjálfur sinn eigin líkama og á ekki að þurfa afsaka sig fyrir lögreglu og forræðishyggjufólki þegar óvinsælar og umdeildar ákvarðanir eru teknar um notkun hans!

Hórur og hórkallar í Danmörku - gangi ykkur vel í baráttu ykkar gegn lögbanni á sjálfsákvörðunarrétt ykkar!

Geir Ágústsson kl. 03:36

2. mars 2008

Tóbaksgjöld = lágtekjuskattur

Enn og aftur er landsmönnum gert ljóst að skattar og álög á tóbak eru fátækra- og lágtekjuskattur. Ríka, háskólamenntaða fólkið í skrifstofustörfunum veit þetta. Lágtekjufólk veit þetta. Alþingismenn vita þetta.

Einnig hafa menn einhverja hugmynd um ástæður þess að lágtekjufólk heldur áfram að reykja þrátt fyrir alla fræðsluna, vitneskjuna og áróðurinn um skaðsemi reykinga. Ein er til dæmis sú að þegar er erfitt að láta enda ná saman, og erfitt að lifa frá mánuði til mánaðar á sveiflukenndum yfirvinnutímaháðum útgreiddum launum, þá er erfitt að setja reykleysisnámskeið og afslappandi jógatíma ofarlega á vikuplanið. Tóbaksreykingar koma þá inn sem stressstillandi og eftirsótt nautn í amsti hversdagsins.

Vel menntað og sæmilega launað fólk hefur engan skilning á þessu. Þess vegna baular það á stjórnmálamenn um að hækka tóbaksgjöld og gera aðgengi að tóbaki erfiðara. Ekki af því annars freistast það sjálft til að hefja reykingar, heldur af því annað fólk (ómenntaði láglaunaskríllinn) á að fá að þjást fyrir fíkn sína og nautn. Það er jú byrði á okkar yfirskattlögðu hátekjulaunaávísunum í formi heilbrigðisútgjalda, ekki satt?!

Verkalýðsfélög og vinstrimenn heimta allskyns tilfæringar í skattkerfinu til að "bæta hag" lágtekjufólks og fátækra. Auka persónuafsláttinn, fjölga skattþrepum, þyngja jaðarskatta, og svona má lengi telja.

Ég sting hins vegar upp á annarri leið til að auka fjárhagslegt rúm þeirra tekjulægstu: Afnema tóbaksgjöld! Að ofansögðu má vera ljóst að það hefði bein jákvæð áhrif á lífskjör tekjulágra og fátækra strax í dag.

Geir Ágústsson kl. 14:18