« Hafa íslenskir frjálshyggjumenn það of gott? | Aðalsíða | Gamalt bandalag frjálshyggjumanna og sósíalista »

11. október 2007

Verkefnalisti frjálshyggjumannsins

Þótt margt hafi verið verið gert til að auka vægi hins frjálsa framtaks á Íslandi undanfarinn áratug er ljóst að betur má ef duga skal. Ísland er ekki samkeppnishæfasta land í heimi, skattar eru enn of háir, völd stjórnmálamanna og embættismanna þeirra eru enn of mikil, og fjármagn leitar í stríðum straumum í óhagkvæm verkefni sem þjóna fáum á reikning allra.

Spurningin er því ekki hvort eitthvað þurfi að gera til að auka enn veg hins frjálsa framtaks, heldur hvernig á að forgangsraða minnkun ríkisvaldsins. Ég sting upp á eftirfarandi verkefnalista í engri sérstakri röð, og vona að einhverjir geti forgangsraðað honum þótt ekki nema fyrir sjálfa sig.

1. Koma ríkisvaldinu út úr hlutverki rekstraraðila
Margir eru hlynntir því að láta mjólka sig og aðra um skattfé alla ævi til að greiða fyrir eigin menntun og heilbrigðisgæslu. Þetta er þrjóskt viðhorf og byggt á þeirri ranghugmynd að skattgreidd þjónusta sé á einhvern hátt hagkvæmari, betri og réttlátari en þjónusta sem greitt er fyrir án ríkisvaldsins sem milliliðs. Við fáum öll á endanum að borga til baka hverja krónu sem ríkið eyðir í okkur og ríflega það, svo hví ekki að láta af þeirri villutrú að halda að eitthvað sé ókeypis þegar opinberir embættismenn veita það?

Ríkið getur samt vel og auðveldlega tekið skrefið til hálfs hér og eyrnamerkt skattfé sjúklingum og nemendum og leyft hverjum sem er að sannfæra fólk um að eyrnamerkt skattféð nýtist best hjá sér, hvort sem um er að ræða skólastofnun eða sjúkrahús. Þetta er sársaukalaust skref sem eingöngu leiðir til þess að samkeppni verður til. Af hverju að hafa ríkiseinokun þegar hægt er að hafa markaðssamkeppni?

2. Frekari lækkun skatta á laun og hagnað fyrirtækja
Þetta er einföld aðgerð sem ætti ekki einu sinni að hugnast vinstrimönnum illa. Aukin velta og stækkun kökunnar veldur því að skatttekjur ríkisins aukast þótt skatthlutföll lækki. Þetta hefur verið raunin seinustu árin á Íslandi og ekki að sjá að neinn vendipunktur sé í nánd.

Í leiðinni væri ekki úr vegi að fella niður fjármagnstekjuskatt og afnema tolla og virðisaukaskatt. Takmarkið á ekki að vera að auka skatttekjur ríkissjóðs (þótt það hafi verið afleiðing skattalækkana seinustu ára), heldur minnka.

3. Áframhaldandi einkavæðing opinberra fyrirtækja
Stjórnmálamenn sem sitja í stjórnum fyrirtækja og hafa rekstur þeirra á sinni könnu eru stjórnmálamenn sem eru ekki að vega og meta lagafrumvörp og ræða og gagnrýna innihald þeirra. Tíma stjórnmálamanna er einfaldlega betur varið í ráðhúsum og á Alþingi en við stjórnarborð fyrirtækja með flókinn og umsvifamikinn rekstur á sinni könnu.

4. Galopnun fyrir alþjóðlegum viðskiptum
Íslendingar eru eitt frjálsasta hagkerfi heimsins, en þar með er ekki sagt að hagkerfið sé sérlega frjálst. Íslendingar standa til að mynda mjög aftarlega á merinni þegar kemur að verslun og viðskiptum við útlönd. Margir halda að til að breyta því þurfi Ísland að loka sig inni í innri markaði Evrópusambandsins en sú aðferð hefur marga og stóra galla sem þó verða ekki ræddir hér og nú. Miklu nær væri að Íslendingar opnuðu land sitt einhliða fyrir alþjóðlegum viðskiptum á öllum sviðum - þar á meðal með fiskveiðiheimildir, land og auðlindir í jörðu. Enginn gerir sér neinn greiða með því að grýta eigin höfn þótt aðrir grýti sínar hafnir.

5. Afnám hamlandi reglugerða og fækkun eftirlitsstofnana
Útþensla ríkisvaldsins er ekki lengur í formi hækkandi skatthlutfalla og fjölgun skatta heldur í formi aukins eftirlits ríkisins með fólki og fyrirtækjum. Þetta er dapurleg þróun sem hefur fætt af sér afkvæmi eins og Samkeppniseftirlitið (nýtt nafn á Verðlagsstofnun), Lýðheilsustöð og ógrynni jafnréttisnefnda með heimildir til að refsa fyrir ákveðið val á starfsfólki í ákveðnar þægilegar skrifstofustöður. Magn reglugerða sem streymir frá hinu opinbera er að aukast með hverju ári án þess að sýnilegar ástæður séu fyrir því. Þessari þróun þarf að snúa við áður en verr fer. Sósíalismi bakdyramegin er engu skárri en sá sem notar aðaldyrnar.

Af nægu er að taka. Litlaus ríkisstjórn S-flokkanna þarf ekki að velkjast í vafa um það. Hálfdauðri hreyfingu íslenskra frjálshyggjumanna vantar ekki verkefnin ef þannig liggur á henni og hún hætt að láta berja á sér af íslenskum hægri-krötum í Sjálfstæðisflokknum undir fána sátta og samlyndis hugmyndafræðiágreinings.

Geir Ágústsson kl. 19:40