« maí 2007 | Aðalsíða | júlí 2007 »

19. júní 2007

Hvenær endar útþensla ríkisvaldsins?

Þegar þýsku nasistarnir komust til valda í Þýskalandi voru ekki margir sem höfðu grun um hvaða afleiðingar það mundi hafa í för með sér fyrir þýskt samfélag. Í stjórnartíð þeirra fjölgaði smátt og smátt þeim hópum sem þeir beittu ríkisvaldinu gegn, ýmist með hótunum eða beinum handtökum og oft aftökum.

Þýski presturinn Martin Niemöller hafði í upphafi verið stuðningsmaðurinn hinnar þýsku nasistastjórnar. Eftir því sem tíminn leið varð honum samt ljóst að nú væri röðin komin að honum, og orti hann af því tilefni eftirfarandi ljóð (í lauslegri þýðingu minni):

Þegar nasistarnir ofsóttu kommúnistana,
þagði ég;
ég var ekki kommúnisti.

Þegar þeir fangelsuðu jafnaðarmennina,
þagði ég;
ég var ekki jafnaðarmaður.

Þegar þeir ofsóttu verkalýðsfélögin,
sagði ég ekkert;
ég var ekki í verkalýðsfélagi.

Þegar þeir ofsóttu mig,
þá var enginn eftir til að segja neitt.

Á Íslandi er ekki nasistastjórn, en það er e.t.v. ekki nauðsynlegt til að sjá ríkisvaldið skilgreina fleiri og fleiri hópa í samfélaginu sem óæskilega eða útlæga og beita lögreglu og löggjafarvaldi til að „hreinsa“ samfélagið af þeim. Þetta sést best hvað tóbakið varðar. Fyrst var fínkorna neftóbak bannað, en enginn sagði neitt því þeir voru fáir sem notuðu það. Þá næst var munntóbakið gert útlægt, en enginn sagði neitt því það var ekki mjög útbreitt. Jákvætt opinbert umtal um tóbak var bannað með lögum en enginn sagði neitt því fáir mærðu tóbak opinberlega.

Nú hefur eigendum einkahúsnæðis í veitingarekstri verið bannað með lögum að heimila löglega iðju reykinga á húseign sinni, en mótbárurnar eru fáar þar sem þeir eru fæstir sem reka veitingastaði.

Heldur fólk virkilega að þetta endi hér? Það held ég ekki. Næsta skref er að banna reykingar í einkahúsnæði, og þar næst reykingar og tóbak með öllu.

Heldur fólk að bönnunum hætti þá að fjölga? Hvað með feitan mat og gosdrykki? Hvað með óhollustu eins og hún leggur sig? Hvað með neikvætt umtal um blökkumenn og kvenfólk? Hvað með ákveðin kynjahlutföll innan stjórna fyrirtækja og á byggingalóðum?

Ríkisvaldið mun ekki stoppa í útbreiðslu sinni á boðum og bönnum á meðan slíkri útbreiðslu er ekki mætt með andspyrnu. Ef ferlinu er leyft að halda áfram þá munu margir upplifa það sem hinn þýski prestur upplifði þegar stjórnvöld réðust gegn honum: Að nú sé enginn eftir til að verja málstað manns.

Geir Ágústsson kl. 20:16

17. júní 2007

Stjórnmálalaust sumar

Á sumrin gefst Íslendingum sjaldgæft tækifæri til að sjá fyrir sér samfélagið án eilífra inngripa stjórnmálamanna og háværra deilna um framkvæmdir ríkisfyrirtækja og opinberra stofnana. Stjórnmálamenn á Íslandi taka sér langt sumarfrí og Íslendingar missa áhugann á því sem þeir hafa að segja. Að öðru leyti heldur lífið áfram eins og ekkert hafi í skorist.

Samfélagsumræðan á sumrin er mun friðsælli en sú á veturna. Blöðin og sjónvarpsfréttirnar fyllast af umfjöllunum um fjölda sólskinsstunda á Norðurlandi og ástand tjaldstæða fyrir austan. Viðskiptafréttir koma í stað rifrilda milli stjórnmálaflokka um nýjustu ríkisafskiptin. Ein stór og yndisleg gúrkutíð gerir pistlahöfundunum erfitt fyrir að finna æsandi efni til að skrifa um.

Er þetta Ísland án stjórnmálamanna? Er þetta Ísland framtíðarinnar ef ríkisvaldið er stórkostlega minnkað og einskorðað við örfá og vel skilgreind verkefni? Friður og ró í samfélaginu og gúrkutíð hjá háfleygum álitsgjöfum stjórnmálaumræðunnar er ekki vandamál sem ég kvíði fyrir að leysa. Ég kvíði fyrir hinu, að sjá stjórnmálamennina snúa aftur úr sumarleyfum sínum með fullar skjalatöskur af nýjum ríkisafskiptum.

Gleðilegt sumar góðir lesendur, og megi það vara sem lengst!

Geir Ágústsson kl. 21:16

14. júní 2007

Fjölmiðlar og umræðan um gróðurhúsaáhrifin

Fjölmiðlar eru ein helsta uppspretta upplýsinga fyrir hinn almenna borgara. Þeim er treyst til að fjalla um málin á yfirvegaðan og gagnrýninn hátt og frá sem flestum sjónarhornum, kafa í erfiðu málin og velta við steinum sem þarf að velta.

Þetta er of mikið traust til að veita fjölmiðlum, því þegar allt kemur til alls samanstanda þeir bara af fréttamönnum, og fréttamenn hafa oft engan áhuga á að gera annað en endurtaka froðuna sem vellur upp úr öðrum fréttamönnum.

Framhald þessarar færslu er texti (og myndir) úr upplýsandi skýrslu og samantekt sem nefnist Hot & Cold Media Spin Cycle: A Challenge to Journalists who Cover Global Warming, og valdi ég bls. 8-12 til birtingar hér. Ég mæli með skýrslunni í heild sinni til að opna augu sem áður voru lokuð.

Lesturinn á skýrsluhlutanum hér að neðan tekur u.þ.b. 10 mínútur og veitir sennilega mörgum glænýja innsýn inn í hugarheim fréttamanna sem eiga að vera fræða okkur um fjörugar deilur vísindamanna um loftslagsbreytingar, en eru í raun bara að þylja upp það sem telst mest krassandi á hverjum tíma, oft án tillits til þess hversu mikið er í raun á bak við fréttina.

Njótið!

Geir Ágústsson kl. 18:23

11. júní 2007

Ertu frjálslyndur rithöfundur?

Á Frjálshyggja.is er nú að finna örlitla ábendingu fyrir frjálslynda rithöfunda. Bandaríska hugveitan Mackinac Center for Public Policy stendur fyrir skáldsagnarkeppni sem á að hvetja til skáldlegra skrifa um baráttu mannsins gegn ofríki hins opinbera. Nánari upplýsingar um keppnina má finna hér. Keppnin er alþjóðleg, þátttaka er gjaldfrjáls og skilafrestur er til 1. janúar 2008.

Að sögn verkefnisstjóra keppninnar er innblásturinn á bak við hana fenginn úr vel þekktum skáldsögun C.R. Lewis um Narniu og Hringadróttinssögu J.R.R. Tolkien, þar sem frjálshuga hetjur berjast gegn ofríki hins opinbera. Von keppnishaldara er sú að það takist að hvetja frjálshuga rithöfunda til að skrifa skáldsögur sem bera með sér svipaðan boðskap.

Þungar og þurrar stjórnmálaheimspekibækur, skrifaðar af sprenglærðum sérfræðingum fyrir sprenglærða sérfræðinga, verður seint hægt að skipta út fyrir afþreyingarbókmenntir. Hins vegar er ekki víst að þung matreiðsla af því tagi skili sér alltaf til þeirra sem daglega þurfa að brjóta sér leið í gegnum hindranir hins opinbera og halda að það sé eðlilegt ástand í frjálsu samfélagi. Skáldsagan kemur þá inn sem prýðileg leið til að auka útbreiðslu á skilningi á ríkisbákninu og skýra það sem ekki er rætt í fjölmiðlum og af stjórnmálamönnum.

Geir Ágústsson kl. 20:51

5. júní 2007

Tilbúinn ógnvaldur umhverfisverndarsinna missir stuðning

Árum saman hafa umhverfisverndarsinnar reynt að halda því fram samtímis að í miðri hitnun Jarðar þá eigi Evrópa á hættu að lenda í ísöld. Samkvæmt þessu myndu skip geta siglt í gegnum íslausan Norðurpólinn en geta svo ekki affermt farm sinn í ísbundnum höfnum Norður-Evrópu.

Það sem var notað til að búa til evrópska ísöld á sama tíma og allur heimurinn er að hitna er eyðilegging Golfstraumsins, sem flytur vatn frá miðbaug Jarðar til strandlengju Norður-Evrópu. Bráðinn ís frá Norðurskautinu mun að sögn yfirbuga Golfstrauminn og skilja Evrópu eftir varnarlausa fyrir árás ískalds lofts sem streymir frá Norðurskautinu - sama ískalda loftið og skýrir mun kaldara loftslag Austur-Kanada. Austur-Kanada liggur á sömu breiddargráðu og Norður-Evrópa en nýtur ekki góðra áhrifa Golfstraumsins.

Enginn "vísindamanna" umhverfisverndarsinna virðist hafa tekið eftir fáránleika þess að halda því fram að ískalt loft muni áfram streyma frá Norðurskautinu sem þeir þreytast seint á að fullyrða að sé að sjálft að hlýna.

Hiti frá Golfstraumnum er nauðsynlegur til að halda Evrópu hóflega hlýrri í skugga hins kalda lofts frá Norðurskautinu. Hann er ekki nauðsynlegur þegar ískuldi Norðurskautsins hverfur. Umhverfisverndarsinnar kjósa að líta framhjá þessu. Þeir tóku afstöðu sem má líkja við hugarástand geðtruflaðs manns, sem ruglar afleiðingum þess að vera jakkalaus í júlí við afleiðingar þess að vera jakkalaus í febrúar. Það er eitt ef Golfstraumurinn hyrfi í loftslagsástandinu sem heimurinn hefur vanið sig við. Það er eitthvað allt annað ef hann hyrfi á sama tíma og Norðurskautið væri orðið svo hlýtt að mestallur ís þess væri bráðnaður.

Umhverfisverndarsinnar og fylgismenn þeirra í fjölmiðlunum voru og eru ekki uppteknir af röklegu samhengi. Röklegt samhengi krefst þess að halda samhenginu og gera greinarmun á mismunandi samhengi. Það sem þeir eru uppteknir af er allt sem hægt er að nota til að hræða fólk: hlýnun, kólnun; flóð, þurrkar; þetta er eitt og hið sama. Ef það skýtur fólki skelk í bringu þá er leikur þeirra sá að spila á þann ótta.

Hvað um það, þessi tilbúni ógnvaldur gæti verið á undanhaldi. Frétt í New York Times frá 15. maí 2007, sem ber heitið "Scientists Back Off Theory of a Colder Europe in a Warming World" (sækja þar um aðgang en það er gjaldfrjálst), útskýrir hvers vegna.

Þessi „uppgjöf“ er ekki byggð á neinni viðurkenningu á innbyrðis mótsögnum röksemdarfærslunnar heldur á gögnum sem benda til að Golfstraumurinn er ekki svo auðveldlega sigraður og einnig að hann er ekki eina uppspretta hlýnunar fyrir Evrópu; fastir vindar (e. prevailing winds) og aðrir þættir eru nú viðurkenndir sem mikilvægari en Golfstraumurinn.

Ekki búast við því að þessi „uppgjöf“ þýði að fullyrðingar um ísöld í Evrópu verði yfirgefnar. Á meðan heimurinn er fullur af fólki sem er nógu trúgjarnt til að láta hræða sig með sögunni þá munu umhverfisverndarsinnar halda áfram að segja hana.

Þessi pistill er lausleg þýðing á færslu á bloggsíðu Mises stofnunarinnar sem birtist upphaflega þann 19. maí undir heitinu "Environmentalist Bugaboo Loses Support". Höfundurinn, George Reisman, á og rekur síðuna Capitalism.net.

Geir Ágústsson kl. 11:30