« Forgangsröðun vandamálanna | Aðalsíða | Eignarrétturinn tók skref til baka í dag »

21. maí 2007

Stundum er bara ein skoðun rétt

Sumir halda því fram að allt sé til umræðu og sé bara spurning um að ná málamiðlun eða meirihlutasamþykki. Umræðustjórnmálin ganga út á að í raun séu ekki til hugsjónir og að umræðan snúist bara um að ná málamiðlun sem meirihlutinn getur sameinast um. Sú málamiðlun er ætíð sanngjörn og réttmæti hennar felst í því að margir náðu saman um hana.

Umræðustjórnmálamenn viðurkenna ekki ekki sjálfseignarrétt einstaklinga. Einstaklingar mega ekki neyta hvaða efna sem þeir vilja - efna sem voru framleidd og seld í frjálsum viðskiptum án þvingunar. Meirihlutinn og fulltrúar hans á löggjafarsamkundunni ákváðu að þetta væru lög sem gengju yfir alla.

Umræðustjórnmálamenn viðurkenna ekki tilvist einkaeignarréttarins. Hann er bara hugtak sem má móta og ræða fram og til baka þar til meirihlutinn kemst að einhverri niðurstöðu. Ef t.d. maður sem telur sig eiga húseign leyfir öðrum en vinum sínum og vandamönnum að ganga inn í hana og skipta á peningum fyrir mat og drykki þá hverfur eignarréttur hans. Meirihluti fólks eða fulltrúar meirihlutans ákváðu nefnilega að ef húseigandi sýnir gestrisni af þessu tagi þá ræður viðkomandi því ekki lengur hvort og hvar reykingar eru heimilar, hvort boðið sé upp á eitt klósett eða þrjú og hversu lengi gestagangurinn má vara.

Margir standa fast á því að til séu réttindi sem ekki er hægt að skerða með réttmætum hætti (þótt alltaf sé hægt að leiða réttmæti hjá sér og skerða með valdboði). Sumir þeirra sem hvað fastast standa kalla sig frjálshyggjumenn, en það er ekki einhlítt. Þrjóska þeirra staðföstu til að gefa eftir hugsjónir, rökhugsun og skynsemi er oft uppnefnd - jafnvel kallað „trúarbrögð“ og fer afskaplega í taugarnar á umræðustjórnmálaspekingunum.

Eftir stendur samt að einstaklingar í heimi umræðustjórnmála eru að beita eigin heila og raddböndum til að tjá sínar skoðanir og hugleiðingar, og þar með geta þeir ekki afneitað sjálfseignarrétti sínum nema þeir sýni fram á að þeir séu að brjóta á eignarrétti einhvers annars með notkun eigin líkama og hugsana.

Þeirra „trúarbrögð“ hljóta að felast í því að afneita rökhugsun og kjósa frekar að sveima um í reikulum heimi þar sem Hitler var bara sannfærandi ræðumaður og röggsamur leiðtogi og epli rjúka upp í loftið þegar þau sleppa af greinum eplatrjáa. Þeir um það.

Geir Ágústsson kl. 18:05