« Hreint umhverfi er markaðsvara | Aðalsíða | Einfalt reikningsdæmi? »

14. apríl 2007

Frelsi til að sleppa því?

Stundum láta sumir í það skína að úr því hægt sé að kaupa vörur og þjónustu í frjálsu markaðshagkerfi í miklu úrvali, þá séu þau kaup á einhvern hátt orðin skylda. Allir eiga nýjan bíl, því verð ég að eiga nýjan bíl. Allir eiga Playstation 3, og því verð ég að eiga Playstation 3. Svona er málum a.m.k. stillt upp. Úrval er mikið og margt hægt að gera og kaupa og þar með meta sumir það sem svo að upp sé komin einhvers konar krafa um að kaupa í miklu úrvali og gera margt af því sem hægt er að gera, hvort sem manni líkar betur eða verr! Minnir mig svolítið á stemminguna í gagnfræðiskóla, en klárlega hefur sú stemming fylgt fleirum eftir að skyldunáminu lauk.

Ég vil því minna á að enginn þarf að gera eða kaupa eitt né neitt sem viðkomandi kærir sig ekki um, ef undan er skilin greiðsla skatta. Á meðan menn sleppa því að brjóta lögin (þannig að upp komist) og beita ofbeldi eru engin takmörk fyrir því hvað fólk getur gert eða, og ekki síður mikilvægt, sleppt því að gera. Ef einhver lítur á jólagjafakaup sem skyldu og áþján þá er það hans mál og undir viðkomandi komið að ræða það við fjölskyldu sína og vini. Ef einhver kærir sig ekki um páskaeggjaát (eins og ég) þá er viðkomandi velkomið að sleppa því að kaupa páskaegg.

Frelsi er ekki helsi, en ef sjálfsstjórnin er alveg horfin í öllu úrvalinu er sennilega hægt að tala við bankann sinn og láta lækka úttektar- eða yfirdráttarheimildina.

Geir Ágústsson kl. 19:47