« Eru Norðurlöndin fátæk? | Aðalsíða | Í óþökk yfirvalda? »

14. febrúar 2007

Launamunur og hvað með það?

Ef til vill er rétt að benda á að þótt tekjur eins aukist, þá þýðir það ekki þar með að tekjur annars eru að skerðast eða á nokkurn hátt að rýrna. Skrif sem byggjast á þeim misskilningi má finna hér.

Tekjuaukning eins getur auðvitað leitt til tekjuskerðingar annars, t.d. þegar einn rænir annan eða þegar skattkerfið tekur fé af einum og afhentir öðrum (eða eyðir í sjálft sig).

Mishraðar breytingar á tekjum einstaklinga á frjálsum markaði virka hins vegar ekki á sama hátt og hefðbundinn þjófnaður eða hvers kyns skattheimta. Það að einn hækki í launum svo nemur tugum milljóna á ári á meðan annar hækkar bara um einhver prósent er í sjálfu sér engin vísbending um að neitt vafasamt sé í gangi.

Jú, út frá loðnum hugtökum jafnaðarmennskunnar ef til vill, en þar við situr. Jafnaðarmenn hafa engan áhuga á gangverki markaðarins. Þeir hafa bara áhuga á lokaniðurstöðunni: Hvað fær maður A í laun miðað við mann B, hefur sá munur aukist eða minnkað, og til hvaða aðgerða á ríkisvaldið að blása til að skapa sem mesta fjárhagslega jafnstöðu meðal óspurðra skattgreiðenda?

Jafnaðarmönnum er auðvitað velkomið að ergja sig yfir tekjum annarra, jafnvel fyrir hönd annarra, en að hrópa á aðgerðir af hálfu yfirvalda er óþarflega frekjuleg leið til að þvinga fólk til tekjulegrar hlýðni.

Geir Ágústsson kl. 14:47