« Ójöfnuður og fátækt | Aðalsíða | Hið stórfenglega menntakerfi Kúbu »

3. janúar 2007

Senn líður að kosningum, því miður

Kosningavetur er nú hálfnaður og senn líður að kosningum. Þetta er oftar en ekki mikill sorgartími fyrir skattgreiðendur, almenning og fyrirtæki í landinu, en örfáir sérhagsmunahópar geta þó hugsað sér gott til glóðarinnar. Spekingar íslenskrar umræðu mæta á umræðuvöllinn og lýsa því yfir hvernig þeim finnst að aðrir eigi að haga sér, eyða fé sínu, greiða í skatta og setja upp í sig.

Eina ljósið er myrkrinu eru nýafstaðnar og komandi skattalækkanir á laun og neysluvarning (þó mig gruni, því miður, að þær verði bara til þess að skattheimta ríkissjóðs aukist enn frekar eins og raunin hefur verið eftir aðrar skattalækkanir núverandi ríkisstjórnar).

Hin háværa stétt atvinnuvinstrimanna er dugleg að láta í sér heyra á kosningavetri. Spekingar, sem oftar en ekki eru á einhvern hátt á framfæri hins opinbera, benda á

• að tónlistarhús séu of fá og lítil og varla samboðin ríkri þjóð,
• að ríkisrekna skólakerfið þurfi aukið fé úr vösum skattgreiðenda en ekki breytt rekstrarumhverfi í friði frá stjórnmálamönnum,
• að ríkisrekstrar-biðlistar heilbrigðiskerfisins geti horfið ef skattgreiðendur eru mjólkaðir betur,
• að íþróttamannvirki séu of fá og lítil,
• að mataræði almennings sé fyrir neðan allar hellur

og svona má lengi telja. Ímynduð vandamál eru búin til, svo sem að háar tekjur sumra og lægri tekjur annarra séu vandamál í sjálfu sér, eða að hlutföll kynfæra innan vel valinna starfsstétta (þægilegra skrifstofustarfa þá helst) sé mál sem þurfi að rannsaka og hagræða með lögum og reglum.

Hinn þögli meirihluti tilheyrir ekki spekingahópi vinstrisins. Hinn þögli meirihluti er vinnandi fólk sem hefur mestan áhuga á því að lifa á eigin launum, borga af húsnæðinu, klæða og fæða sig og börn sín og skreppa í frí annars slagið.

Þessi hópur fær ekki mikla áheyrn hjá stjórnmálamönnum og frambjóðendum í atkvæðaleit. Þessi hópur er álitinn leirinn sem skattkerfið, lögin, fyrirmælin og áróðurinn á að móta. Hinn þögli og óskipulagði meirihluti á sér ekki viðreisnar von í kosningabaráttunni, og endar yfirleitt á því að þurfa gefa eftir örlítið stærri skerf af sjálfsaflafé sínu og einstaklingsfrelsi til að friða grýlurnar á vinstrivængnum.

Senn líður að kosningum, því miður.

Geir Ágústsson kl. 21:41