Aukið fjármagn til heilbrigðismála: Lengi hefur sú þula heyrst að á Íslandi búi heilbrigðiskerfið við fjársvelti. Vitaskuld verður því reynt að ráða bót á því, en þó ekki með því að brjóta upp kerfið til að fjármagnið til þess nýtist betur (einkarekstur, aukin samkeppni, hagnaðarvon, meiri sveigjanleiki). Nei, leiðin sem verður farin er vitaskuld sú að ausa meira skattfé í það og vona að samband versnandi þjónustu og aukinna fjárveitinga snúist loks við.

Aukið fjármagn til menntamála: Lengi hefur sú þula heyrst að á Íslandi búi menntakerfið við fjársvelti. Vitaskuld verður því reynt að ráða bót á því, en þó ekki með því að brjóta upp kerfið til að fjármagnið til þess nýtist betur (einkarekstur, aukin samkeppni, hagnaðarvon, meiri sveigjanleiki). Nei, leiðin sem verður farin er vitaskuld sú að ausa meira skattfé í það og vona að samband versnandi þjónustu og aukinna fjárveitinga snúist loks við.

Aukið fjármagn til vegamála: Þótt fáir segi að íslenskt vegakerfi búi við fjársvelti er samt ljóst að sumir landsbyggðarþingmenn eru ekki að fá göngin sín, brýrnar og malbikuðu þjóðvegina sína. Vitaskuld verður því reynt að ráða bót á því, en þó ekki með því að brjóta upp kerfið til að fjármagnið til þess nýtist betur (einkarekstur, aukin samkeppni, hagnaðarvon, meiri sveigjanleiki). Nei, leiðin sem verður farin er vitaskuld sú að ausa meira skattfé í það og vona að samband háværari heimtufrekju og aukinna fjárveitinga snúist loks við.

Ójöfnuður í íslensku samfélagi: Lengi hefur sú þula heyrst að á Íslandi sé mikill ójöfnuður sem þurfi að vinna gegn. Vitaskuld verður því reynt að ráða bót á því, en þó ekki með því að brjóta upp kerfið, auka sveigjanleika á markaði, minnka afskiptasemi hins opinbera af rekstri fyrirtækja og lækka skattbyrði á laun og fjármagn. Nei, leiðin sem verður farin er vitaskuld sú að heimta meira skattfé sem síðan er útdeilt aftur til ákveðinna hópa en ekki annarra og vona að samband aukinnar skattheimtu og rýrnandi innheimtu nái á endanum vendipunkti.

Svona má vitaskuld lengi telja. Sjálfsagt telja margir mig vera djarfan að setjast svona í stól spámannsins og segja til um hvað muni verða ef eitt og annað gerist. Ég fagna allri tortryggni á spádómshæfileika mína (vona raunar að þeir séu engir) og auglýsi bara í staðinn eftir betra boði. Hvað er að fara framhjá mér úr því sagan og orðræðan er ekki að gera það?