« Þetta með gróðurhúsaáhrifin og stjórnmálaumræðuna | Aðalsíða | Miðstýringin »

21. janúar 2007

Hinn latneski sósíalismi er engu betri en sá vestræni

Sósíalismi virðist standa sterkur í Mið- og Suður-Ameríku um þessar mundir, a.m.k. miðað við marga aðra hluta heimsins. Margir vinstrimenn, þar á meðal á Íslandi, virðiast líta þetta jákvæðum augum. Hugo Chávez í Venezúela er stundum sagður lýðræðislega kjörinn forseti landsins, og heilbrigðiskerfið á Kúbu Castro's er stundum kallað gott - jafnvel hið besta í allri álfunni og þótt víðar væri leitað. Hvoru tveggja má kasta skugga á.

Á Kúbu er fyrsti maðurinn til að viðurkenna í verki að heilbrigðiskerfi landsins er í rúst sjálfur Fidel Castro, sem kallar til erlent læknalið til að hlúa að veikindum sínum. Castro hefur efni á þessari sérmeðhöndlun (sem í frjálsum ríkjum væri kallað sjálfsagt mál) enda situr hann á digrum sjóðum og lifir í vellystingum á meðan þegnar hans þurfa að sætta sig við lífsskilyrði sem Evrópubúar kvöddu á miðöldum.

Í Venezúela leikur forseti landsins, Hugo Chávez, sama leik og menn eins og Hitler og aðrir léku á sínum tíma. Leikurinn felst í því að fá þing landsins til að færa sér allt að því allsherjarvald tímabundið, í hans tilviki 18 mánuði, til að flýta fyrir ýmsum góðum verkefnum. Þessi leikur Chávez er ekkert sérstaklega óvæntur, sérstaklega ekki í augum þeirra sem hafa komið auga á eðli sósíalismans - hugmyndafræði sem í eðli sínu er ólýðræðisleg og kallar á alræði ríkisins í einhverri mynd.

Sósíalismi Mið- og Suður-Ameríku er hinn sami og sá sem stór hluti mannkynsins hefur búið við (og oft náð að kasta af sér aftur) í gegnum seinustu öld eða svo: Alræði ríkisinsvaldsins, fátækt og kúgun.

Geir Ágústsson kl. 14:30