« Maðurinn og gróðurhúsið | Aðalsíða | Áhugavert viðtal »

12. desember 2006

Morðingjar sósíalismans

Haustið 2007 verða 40 ár liðin frá því einn af frægustu morðingjum sósíalismans, Che Guevara, lést. Í september sem leið voru 40 ár síðan annar frægur morðingi sósíalismans, Mao Zedong, lést. Í dag eru liðin u.þ.b. 12 ár síðan Kim Jong-il tók við völdum í Norður-Kóreu. Pol Pot, Stalín og Lenín eru auðvitað meðlimir í þessum fríða hópi, auk margra annarra.

Hvað eiga þessir menn sameiginlegt? Þeir eiga það sameiginlegt að vera málsvarar sósíalisma, alræðis öreiganna og kröfugs ríkisvalds á meðan því stigi er komið á (sem ævinlega og óumflýjanlega endar á viðvarandi alræði ríkisins). Engin mótstaða við draum sósíalismans (eða eina af framkvæmdaráætlunum hans, kommúnismans) var eða er liðin. Fangabúðir, leyniþjónusta, aftökur, pólitísk endurmenntun, 5 ára áætlanir, hungursneyðir, örbirgð, skortur, biðraðir og víggirt landamæri eru einungis nokkur af mörgum ummerkjum sem Che Guevara og hugmyndafræðibræður hans hafa skilið eftir sig í sögubókunum, þessir morðingjar sósíalismans.

Nú er það auðvitað ekki svo að sósíalistanir einir séu þeir sem komast í flokk morðingja og harðstjóra. Menn sem líta jákvæðum augum á frjálsan markað hafa einnig komist í hinn vafasama hóp ósvíraðra einræðisherra. Einn þeirra er Augusto Pinochet í Chile, sem nú er nýlátinn. Hann stóð fyrir pyntingum, morðum og kúgun pólitískra andstæða sinna og barði niður uppreisnir með harðri hendi. Þetta gerði hann til að halda völdum - til að tryggja einræðisstöðu sína, og jú vissulega til að bægja ógn kommúnismans frá. Í leiðinni opnaði hann á frjálsa verslun í landi sínu, afnám bann við því að spara í sinn eigin séreignarlífeyrissjóð, einkavæddi og lækkaði skatta. Þessi góðu verk bæta ekki upp þau vondu, alls ekki. Pinochet vildi halda völdum og beitti öllum meðölum til þess. Hann vildi líka að Chile yrði ríkt land, og miðað við önnur ríki Suður-Ameríku er ekki að sjá annað en það hafi tekist.

Ef allri viðkvæmni er sleppt er alveg hægt að horfast í augu við það að fórnarlömb hans töldu í þúsundum á meðan sósíalískir einræðisherrar hafa státað af milljónum og jafnvel tugmilljónum. Í Norður-Kóreu deyja fleiri úr hungri á hverju ári en létust beint eða óbeint fyrir hendi Pinochet í allri 16 ára stjórnartíð hans.

Ekki er ætlunin að taka upp hanskann fyrir þau voðaverk sem Pinochet stóð fyrir, frekar en annarra sem siga ríkisvaldinu og lögreglunni á þegna sína, ræna þá og rupla og jafnvel pynta og drepa. Hermdarverk Pinochet á hiklaust að fordæma og sömuleiðis manninn sem stóð að þeim. Samhengi er samt nauðsynlegt og í stóru samhengi mun Pinochet skrifast í sögubækurnar sem einn af smærri spámönnum 20. aldar, dvergur við hlið sameignarsinnanna sem jafnvel eru enn á stjá. Pinochet á að fordæma, hiklaust, en hlutfallslega miðað við fánabera kommúnismans, bara ósköp lítið.

Geir Ágústsson kl. 15:37