« Síðan hvenær eiga stjórnmálamenn að hafa það náðugt? | Aðalsíða | Þetta með kynferði og laun »

2. nóvember 2006

Af fimleikum, meðölum og tilgangi

Hver man ekki eftir sögum af kennurum sem börðu með reglustiku á vinstri hönd örvhentra nemenda þegar þeir reyndu að skrifa með vinstri. Tilgangurinn var að fá börnin til að skrifa með hægri. Meðalið var ofbeldi. Þetta er almennt fordæmt í dag eins og annað ofbeldi gegn saklausu fólki.

Í Fréttablaðinu í gær játaði Harpa Óskarsdóttir fimleikakennari að hún og fleiri kennarar héldu sársukafullum teygjum hjá litlum stelpum og skipti þá engu þótt þær væru bæði byrjaðar að gráta og biðjast vægðar.

Ég læt mér sem vind um eyru þjóta allt tal um að sum börn séu svo miklir vælukjóar, að foreldrar þeirra heimti árangur eða að gagnrýni utanaðkomandi byggist á þekkingarleysi. Ekkert af þessu réttlætir staðreyndir málsins um beitingu sársauka í garð barna til þess eins að gera þau óeðlilega liðug.

Frjálshyggjumenn hljóta að fordæma ofbeldi gegn saklausu fólki. Að veita einhverjum sársauka án hans samþykkis er gróft ofbeldi í öllum tilvikum. Einungis fullorðið og lögráða fólk á að hafa heimild til að samþykkja að sér verði veittur sársauki. Skiptir þá engu hvort tilgangur ofbeldisins sé sá að einhver skrifi með hægri eða verði eins liðugur og foreldrana dreymir um.

Nei þýðir líka nei hjá litlum fimleikastelpum!

Oddgeir Einarsson kl. 10:06