« Hvalveiðar eða ekki, hver á að ráða? | Aðalsíða | Af fimleikum, meðölum og tilgangi »

26. október 2006

Síðan hvenær eiga stjórnmálamenn að hafa það náðugt?

Á Múrnum er núna að finna alveg ákaflega gagnlega ábendingu:

Það versta í máli þessu öllu, er að innflytjendamál – sem ætla má að verði eitt af stærri pólitískum málum næstu ára og jafnvel áratuga, eru hér á landi algjörlega tekin út úr mengi hinnar pólitísku umræðu. Þau eru falin embættismönnum, sem virðast framfylgja stefnu sem hvergi hefur verið rædd opinberlega né samþykkt. Eða leiðréttið mig ef einhver veit betur: hvenær var það samþykkt á Alþingi eða í ríkisstjórn að möguleg fjölgun á pólsku verkafólki ætti að leiða til þess að fólk frá Úkraínu fái síður að starfa hér?

Ísland tilheyrir Evrópska efnahagssvæðinu sem í grunni til var stofnað til að gera Evrópu að einu atvinnu- og viðskiptasvæði og þar með að einu sameiginlegu búvæði allra íbúa álfunnar. Þetta er samt ekki raunin í dag.

Yfirvöld margra Evrópuríkja beita allskyns kúnstum til að loka landamærum sínum fyrir bæði fólki og fyrirtækjum í nafni ímyndaðra sérhagsmuna eigin skjólstæðinga. Mörg Vestur-Evrópuríki vinna dag og nótt að því að finna leiðir til að takmarka athafnafrelsi erlendra ríkisborgara innan eigin landamæra. Yfirtökur erlendra fyrirtækja á innlendum eru stöðvaðar. Erlendum fjárfestum er meinað að eiga meira en svo og svo mikið í fyrirtækjum í ákveðnum greinum (t.d. útvegsfyrirtækjum). Úthlutun sérstakra atvinnuleyfa til íbúa Austur-Evrópu eru takmörkuð. Evrópusambandinu er beitt til að knýja á skattahækkanir þar sem skattar eru lágir. Sameiginleg peningamálastefna er notuð til að aðlaga hagkerfi smærri ríkja að þeim stærri. Tollamúrar eru reistir utan um Evrópska efnahagssvæðið til að vernda háværa þrýstihópa í sumum starfsgreinum.

Evrópska efnahagssvæðið er því komið fjarri þeim hugmyndum sem upphaflega leiddu til myndunar þess.

Íslendingar eru ekki alsaklausir heldur. Íslensk verkalýðsfélög reyna að þrýsta á stjörnvöld til að þvinga launagreiðslur til erlendra farandverkamanna upp - jafnvel upp að því sem íslenskir verkamenn eru vanir að fá. Þetta er takmörkun á atvinnufrelsinu með notkun bakdyranna. Með því að gera erlent vinnuafl jafndýrt og það íslenska er í raun verið að gera tilraun til að vernda innlenda starfsmenn fyrir samkeppni frá þeim erlendu.

Ábending Múrverjans er góð: Síðan hvenær eiga stjórnmál að vera auðveld viðfangs? Stjórnmálamenn eiga ekki að fá að sveima um í lausu lofti og stíga eingöngu niður fæti þar sem von er á auðveldum sigri. Þeir eiga að keyra á stefnumál sín og hafa hugsjónir, þor og kraft til að fá þeim framfylgt. Því miður virðist staðan ekki vera svona í dag. Í dag hrópar hver einasti stjórnmálamaður á aukin útgjöld, auknar kröfur og fleiri reglur og vinnur þannig marga auðvelda slagi. Þeir sem krefjast skattalækkana, afnáms tolla og viðskiptahindrana og almenns niðurskurðar í ríkisrekstrinum hafa sig alltof lítið í frammi enda vita þeir að róðurinn er þungur og sigurinn ekki handan sjóndeildarhringsins.

Lýst er eftir meira hugrekki meðal stjórnmálamanna. Oft er þörf og oft er nauðsyn en nú er lag.

Geir Ágústsson kl. 18:42