« Sparar ríkið eða eyðir það bara minna? | Aðalsíða | Til hægri frá vinstri »

18. október 2006

Af hvalveiðum

Sú ákvörðun sjávarútvegsráðherra að heimila hvalveiðar í atvinnuskyni hefur vakið hörð viðbrögð hérlendis sem erlendis þrátt fyrir að óumdeilanlegt sé að veiðarnar muni ekki setja tilvist neins hvalastofns í uppnám. Rök andstæðinga þess að heimila hvalveiðar eru því byggð á tilfinningum í garð þeirra einstaklinga sem fæddust sem hvalir.

Nú hefur fólk víða um heim tilfinningar gagnvart ýmsum lífverum og vill síður vita af því að þær séu drepnar og borðaðar. Eflaust hefur hver einasta tegund lífveru í heiminum a.m.k. eina manneskju á bak við sig sem ber sömu tilfinningar til hennar og sumir bera til hvala. Þessar tilfinningar ber að virða með nákvæmlega sama hætti og tilfinningar þeirra sem ekki vilja að hvalir séu veiddir.

Stefna íslenska ríkisins á ekki að vera eins og vindhani sem sveiflast eftir því sem hæst heyrist hvert sinn. Hún á að vera byggð á skynsemi. Það þarf ekki endilega að vera óskynsamlegt að virða tilfinningar fólks til dýra þótt um það megi deila. Hins vegar er það óskynsamlegt að virða einungis tilfinningar þeirra sem hafast við í anddyrum alþjóðastofnana og hafa náð fjársterk samtök á bak við sig.

Íslensk stjórnvöld eiga ekki að láta undan kröfum annarra ríkja sem byggjast á óskynsemi. Jafnvel þótt það sé vinsæl óskynsemi. Sé það gert blasir við að fleiri óskynsamlegar kröfur munu dynja á landinu í framtíðinni. Hversu trúverðuglegt verður það t.d. að ætla að grípa til skynseminnar þegar þeim vex fiskur um hrygg sem vilja banna fiskveiðar?

Ísland hefur tækifæri til þess að vera rödd skynseminnar í hinum Vestræna heimi og standa af sér þetta hvalveiðibannsfár sem staðið hefur yfir í nokkurn tíma. Það má vel vera að það kosti eitthvað tímabundið. Spurningin er hins vegar ekki hvað það kostar að banna ekki mönnum að nýta hval. Spurningin er hvort Ísland sé tilbúið að selja frá sér skynsemina.

Og talandi um skynsemi, þá leiðir það af málflutningi andstæðinga hvalveiða, um að ekki sé markaður fyrir hvalkjöt, að ekki verða neinar hvalveiðar í framtíðinni, því ekki eru fordæmi fyrir því aðrir en hið opinbera stundi atvinnustarfsemi til lengdar sem tap er af. Er því óþarfi að banna þessa atvinnugrein frekar en t.d. hrossaflugurækt.

Oddgeir Einarsson kl. 09:38