« Ofurlaun og peningahyggja | Aðalsíða | Hið yndislega frelsi - frá sköttum! »

8. ágúst 2006

pólitískar fjárfestingar

Samfylkingarmenn fara nú mikinn í því að kalla eftir því að lífeyrissjóðir móti sér fjárfestingarstefnu sem miði ekki að því að þeir sem greiði í þá fái sem flestar krónur í ellinni heldur stuðli gegn því að tilteknir menn fái laun sem sumir greiðendur iðgjalda telja ósiðlega há.

Í 1. mgr. 20. gr. laga nr. 129/1997 um starfsemi lífeyrissjóða ofl. segir:

Starfsemi lífeyrissjóðs skal lúta að móttöku, varðveislu og ávöxtun iðgjalda og greiðslu lífeyris.

Ef við lítum framhjá því að lög gera ekki ráð fyrir því að lífeyrissjóðir vinni að framgangi siðferðishugmynda sumra greiðenda en ekki annarra fremur en að ávaxta fé þeirra allra, þá má rökræðunnar vegna skoða hvað felst í stefnu Samfylkingarinnar.

Í stefnunni felst að fólk sé með skylduiðgjöldum sínum neytt til að taka þátt í pólitískri baráttu annars fólks. Hvað gerist þegar lífeyrissjóðir taka upp á því að móta fjárfestingarstefnu sem er Samfylkingunni ekki að skapi. Segjum t.d. að lífeyrissjóðir tækju einn daginn upp á því að fjárfesta ekki í fyrirtækjum sem rekin væru af konum af því að þeir telji karla eiga að reka fyrirtæki en konur að sinna heimilinu? Væri það bara allt í lagi að lífeyrissparnaður kvenna væri notaður á þennan óarðbæra hátt bara ef meirihluti greiðenda teldi ósiðlegt að konur væru á vinnumarkaði?

Nei, það er ekki í lagi að lífeyrissjóðir vinni að því að ná markmiðum stjórnmálamanna í stað þess að stuðla að hærri lífeyri. Annað gildir um sjóði sem fólki er frjálst að greiða í.

Oddgeir Einarsson kl. 09:10