« Sósíalískur sigur í Ungverjalandi, eða hvað? | Aðalsíða | Varúð! Kosningar nálgast! »

25. apríl 2006

Fjölmiðlafrumvarpið

Eins og allir hafa tekið eftir hefur þjóðfélagið meira og minna verið í uppnámi vegna ófullnægðrar þarfar fyrir takmörkunum á eignarhaldi í fjölmiðlum...right.

Frumvarpið gerir ráð fyrir því að einstaklingar eða fyrirtæki megi ekki eiga meira en 25% hlut í útvarps- og sjónvarpsstöð sem hafi að minnsta kosti þriðjungs markaðshlutdeild.

Rökin fyrir þessarri grófu aðför að eignarrétti og tjáningarfrelsi eru þau að ólíkar skoðanir fái að koma fram í fjölmiðlum.

Gefum okkur það, rökræðunnar vegna, að það sé í þágu tjáningarfrelsis að mega ekki ná til eyrna allra sem vilja hlusta án þess að þurfa að selja hluta fjölmiðils, vilji einhver kaupa hann á annað borð.

Ef rökin fyrir eigna- og frelsisskerðingunni eru bara þau að koma fleiri skoðunum á framfæri, af hverju þarf þá skerðingin líka að gilda um þá sem vilja ekki koma neinum skoðunum á framfæri, heldur bara veita fólki afþreyingu? Grínsápur og fótbolti koma skoðanaskiptum og „fjórða valdinu“ ekkert við. Nú snýst meirihluti útsendingartíma sjónvarpsstöðvanna ekki um skoðanir heldur um afþreyingu frá dagsins amstri. Af hverju má ekki sami aðilinn veita meira en þriðjungi þjóðarinnar þá skemmtun sem hann kýs sjálfur að horfa á? Hvað ef þriðjungur þjóðarinnar færi í sama leikhúsið í stað þess að horfa á bíómyndarás? Yrði þá leikhúseigandinn að hætta að hleypa fleira fólki á sýningar í þágu tjáningarfrelsis?

Afsakið hreinskilnina en þetta fjölmiðlafrumvarp er algert bull.

Ef raunverulegt markmið er að tryggja það að fleiri skoðanir komist að en eigendur stærstu fjölmiðlanna hafa, þá er nákvæmlega engin trygging í því að fjölga eigendum. Það er nefnilega til fólk sem deilir skoðunum. Dæmi: Nasisti nokkurrekur sjónvarpsstöð og nær 40% markaðshlutdeild. Samkeppniseftirlitið skyldar hann til að selja þannig að hann eigi ekki meira en 25% í stöðinni. Þrír vinir hans úr nasistaflokknum kaupa hluti og stöðin heldur áfram að sjónvarpa nasískum viðhorfum sínum, jafnvel af enn meiri krafti og hugkvæmni en áður. Ef einhver raunverulegur vilji hefði verið til að tryggja fjölbreyttni í skoðanaskiptum hefðu verið settar reglur sem þjónuðu einmitt því markmiði. T.d. með því að skylda RÚV til að útvarpa skoðunum þeirra sem ekki fengju inni annarsstaðar eða eitthvað þvíumlíkt.

Ég hef ekki tíma til að rekja alla vankanta á þessu frumvarpi. Það er þó alveg ljóst að engin þörf er á lögunum og munu þau stuðla að meira ófrelsi en frelsi og þar með auka óréttlæti í samfélaginu. Jafnvel þótt einhver þörf hefði verið á lögum til að tryggja fjölbreytta umræðu í landinu er það skref sem stigið er með fjölmiðlalögunum fráleitt til þess fallið að ná því markmiði.

Oddgeir Einarsson kl. 11:09