« Um fóstureyðingar og frjálshyggju | Aðalsíða | Af málþófi »

16. mars 2006

Frekir frakkar

Íslendingar eru stundum hvattir til að líta til Frakklands þegar hitamál eru rædd. Sumum finnst að sífelld verkföll, mótmæli og óeirðir gegn stjórnvöldum og atvinnulífinu séu eftirsóknarverðir hlutir. Rómantísk ímynd mótmælandans með réttlátan málstað heillar.

Frakkar hafa enn og aftur steypt landinu í glundroða. Hundruðir þúsunda stúdenta og annarra fylktu liði á dögunum og mótmæltu umbótum á vinnulöggjöf landsins. Þrátt fyrir að mótmælin hafi ekki verið ekki á sama stigi og óeirðirnar í úthverfunum voru fyrir nokkru, hafa menn ekki sloppið við eignaspjöll, íkveikjur, ofbeldi og jafnvel innrásir inn í opinberar byggingar.

Stúdentar eru hræddir við að löggjöfin skerði atvinnuöryggi þeirra. Hún mun klárlega gera það, enda er ástandið í dag bilað. Það er beinlínis hættulegt að fastráða fólk. Það er varla ekki hægt að losna við það nema það brjóti af sér í starfi. Af því leiðir að færra fólk er ráðið. Eftir að lögin verða samþykkt verður atvinnuveitendum heimilt að reka ungt fólk fyrstu tvö ár þess í starfi.

Frönsk stjórnvöld ætla með öðrum orðum að minnka áhættu og kostnað atvinnurekenda við mannaráðningar. Það hefðu þau mátt gera fyrr, því atvinnuleysi í landinu er um 10% og helmingi hærra fyrir ungt fólk. Þar sem það verður auðveldara að reka og ráða fólk, mun þetta bæta atvinnuástandið fyrir þennan hóp. Meiri atvinnuþáttaka mun svo leiða að sér aukna framleiðni, sem hjálpar við að snúa hlutunum við í landinu.

Ég er feginn að Íslendingar grípa ekki til sömu aðgerða og frakkar þegar þeim mislíkar eitthvað. Það er merki um heilbrigði. Ef til vill hefur það eitthvað með almenna velsæld hér að gera. Það er gott að vera á Íslandi, þar sem sósíalistar hafa ekki klúðrað atvinnumálum.

Sævar Guðmundsson kl. 23:53