« Frekir frakkar | Aðalsíða | Þjóðfélagslega réttlætið »

17. mars 2006

Af málþófi

Ég er þeirrar skoðunar að það sé ólýðræðislegt og rangt að fulltrúar minnihluta landsmanna á Alþingi geti komið í veg fyrir afgreiðslu lagafrumvarps sem fulltrúar meirihlutans vilja að verði að lögum. Breytir engu um þá skoðun mína þó það sé ekki beinlínis andstætt lögum að þingmenn hangi klukkustundum saman í ræðustól til þess að tefja málin í stað þess að rökræða þau.

En gott og vel, það eru sumir sem vilja að málþóf sé stundað á Alþingi Íslendinga og munu gera það nema það verði bannað með lögum. Ef það er niðurstaðan, að minnihlutinn geti tafið mál, hlýtur eins að vera unnt að lögfesta lagaheimild svo minnihlutinn geti frestað afgreiðslu málsins án þess að þurfa að standa heilu næturnar og þvaðra um allt og ekkert fyrir tómum sal. Það er bara heilbrigð skynsemi að menn eigi ekki að þurfa að standa í slíku maraþoni ef um er að ræða sjálfsagðan rétt til að fresta máli.

Af framansögðu leiðir að valið stendur á milli tveggja möguleika. Annað hvort verði bannað að tefja mál með málþófi og ræðutími takmarkaður með lögum eða að heimildin til að tefja mál verði lögfest og ekki bundin því skilyrði að þurfa að þykjast vera að rökræða málið.

Eðlilegast er að Alþingi skeri úr á milli þessarra tveggja möguleika á lýðræðislegan hátt og lögfesti þann kost sem því þykir eðlilegastur.

Hvað segja lýðræðissinnarnir í Samfylkingunni um það?

Oddgeir Einarsson kl. 14:28