« Lóðamál | Aðalsíða | Hvað er list? »

27. febrúar 2006

Kapítalisma fyrir þá sjúku!

Flestir eiga auðvelt með að sjá fyrir sér og vita að kapítalismi, mikið efnahagslegt frelsi á markaði og lítið og aðgerðalítið ríkisvald hámarkar hagvöxtinn, knýr áfram tækniframfarir, skiptir vinnuaflinu upp á sem hagkvæmastan hátt og bætir lífsgæði allra þegar til lengri og skemmri tíma er litið. Hins vegar getur ákveðið hugarfar ýtt þessum veruleika til hliðar. Þetta ákveðna hugarfar snýst um að taka skyndimynd (eða snapshop á enskri tungu) af ástandinu eins og það er í dag, telja fjölda þeirra sem njóta kjara sem liggja ákveðið langt undir meðalkjörum, og mynda sér stjórnmálaskoðun út frá því. Þótt undirritaður kalli þá sem hallast að þessu hugarfari sósíalista þá þarf ekkert endilega að vera um yfirlýsta slíka sé að ræða. Þetta getur jafnvel verið fólk sem telur sig markaðssinnað, hægrisinnað, jafnvel frjálshyggjuþenkjandi!

En gallinn við að taka skyndimyndina er sú að skyndimyndin gefur enga mynd af raunveruleikanum. Ef ég fótbrotna í dag mun skyndimyndin sýna mig sjúkan og óvinnufæran á morgun. Tölfræði sem er hægt að búa til með notkun skyndimynda er villandi. Svo villandi að margir telja að ríkisafskipti, skattheimtur, skrifræði og félagslegir tékkar séu meðöl sem lækni mein þeirra sjúku, fötluðu, óvinnufæru og geðsjúku.

Með því að setja breiðlinsuna á myndavélina sést samt að þegar allt kemur til alls er líf þeirra sjúku, fötluðu og geðveiku langbest þar sem hinum fullfrísku og vinnandi er gefið frelsi til að skapa geggjaðslega mikinn auð og eyða honum í allskyns afurðir læknavísindanna sem með tíð og tíma, en nokkuð hratt, komast í hendur þeirra sem mest þurfa á þeim að halda. Þeir ríku geta gefið meira en þeir fátæku til líknamála, góðgerðarsamtaka og almennt allra sem þurfa aðstoðar við í lífinu. Þeir geta það og þeir gera það. Þeir eru í betri stöðu til þess en þeir efnaminni og þeir nýta hana til að láta gott af sér leiða. Hvatar góðgerðarsamtaka til að hámarka nýtingu hverrar krónu eru aðrir en ríkisrekinna stofnanna sem geta frá ári til árs krafist meira fés í botnlausa hít og jarðað hvern þann stjórnmálamann í augum almennings sem leyfir sér að leggja til aðrar leiðir.

Þeir sjúku, fötluðu og óvinnufæru þurfa mest á frjálsu markaðshagkerfi að halda. Engin skyndimynd breytir því, þótt hún geti villt fyrir um fyrir þeirri staðreynd.

Geir Ágústsson kl. 20:25