« Guantanamo | Aðalsíða | Skólamáltíðir »
21. febrúar 2006
Eigum við að grýta höfnina okkar?
Tekið úr frétt á vísir.is:
Eina leiðin til að halda farmannastétt hér á landi er að niðurgreiða laun farmanna eins og gert er í nágrannalöndunum, segir Helgi Laxadal, formaður Vélstjórafélags Íslands.Einnig:
Helgi ræddi þá fækkun sem orðið hefur í íslenskri farmannastétt á undanförnum árum eftir að útgerðir hafa skráð skip sín í útlöndum. Hann benti á að nágrannaríkin hefðu brugðist við á þann hátt að niðurgreiða laun sinna farmanna til að gera þá samkeppnishæfa við ódýrt vinnuafl. Það væri gert á þann hátt að útgerðir greiddu ekki skatt af hluta launanna.Er í raun og veru verið að leggja til að íslenska ríkið, þ.e. íslenskir skattgreiðendur, niðurgreiði laun stéttar svo hún leggist ekki af á þessu landi, og m.a. á grundvelli þess að önnur ríki hafi gripið til þessa úrræðis? Eiga Íslendinga að grýta höfnina sína af því aðrir gera það? Á hagræðið sem hinn frjálsi markaður leitar með skiptingu vinnuaflsins á milli þjóðfélagshópa sama lands og á milli landa að gufa upp svo ein stétt geti lifað þannig að allar aðrar veikist? Vonandi er engum alvara með slíkum hugmyndum.
Séríslensk farmannastétt er að tapa samkeppnishæfninni við farmenn með önnur ríkisföng rétt eins og plógurinn tapar í samkeppni við traktorinn. Flóknara er það ekki. Opinberar niðurgreiðslur til íslenskra farmanna (t.d. í formi sérstakra skattaívilnanna) eru glapræði sem verður vonandi aldrei íhugað alvarlega af íslenskum ráðamönnum.
Helgi Laxdal er vitaskuld að leggja til eitthvað sem félagsmenn hans myndu koma til með að njóta góðs af, en það má vera alveg ljóst að það að veita einni stétt forréttindi á kostnað allra annarra er ekki góð hugmynd. Vonandi fjarar þetta mál hratt og örugglega út.
Hitt er svo rétt að skattalækkanir geta hjálpað farmönnum og öllum öðrum atvinnustéttum á Íslandi að spjara sig í alþjóðlegri samkeppni. Almennar og helst ríflegar skattalækkanir ættu að vera tillaga á vörum allra íslenskra verkalýðsleiðtoga og forystumanna samtaka í atvinnulífinu.
Geir Ágústsson kl. 21:03