« Er uppsagna að vænta hjá hinu opinbera? | Aðalsíða | Biskup og stjórnsýslulög »

28. janúar 2006

Réttindi eða forréttindi?

Á hverju hef ég rétt? Hef ég rétt á eignum, drykkjum, þjónustu og vörum? Að öllu jöfnu er svarið nei. Ef ég sem um að skipta á peningum og t.d. kókdós þá má segja að ég hafi öðlast rétt til kókdósar þegar ég hef afhent peningana. Lengra nær það hins vegar ekki þegar kemur að öðru en réttinum til að vera látinn í friði (á meðan ég virði rétt annarra til þess sama). Ég hef ekki „rétt“ á menntun, vatni, heilbrigðisþjónustu, samgöngutækjum, launum, launakjörum eða neitt af þessu tagi nema hafa samið um það og staðið við minn hluta samningsins.

Margir eiga auðvelt með að tala um „réttinn“ til menntunar, telja sjálfum sér í trú um að aðrir borgi reikninginn og láta þar við sitja. Ónefnt er að í raun er verið að krefja skattheimtandi ríkisvaldið um ákveðna þjónustu sem það lætur engan og nákvæmlega engan fara með í gröfina ógreidda. Að námsmaður lifi á skertum tekjum verkamannsins í dag eða sjúklingurinn sé látinn þjást fyrir skurðaðgerðina með stórkostlega skertum tekjum alla ævi eru hvorki „réttindi“ né hlunnindi, heldur forréttindi sem ævinlega koma í andlitið á þeim sem eiga ekki stjórnmálamenn í vasanum.'

Birtist áður í DV fimmtudaginn 26. janúar 2006

Geir Ágústsson kl. 14:26