« Klapp Seðlabankans á bak Landsbankans | Aðalsíða | Fjöldamorðingjadýrkunin »

24. nóvember 2005

Af glingri og gosflöskum

Ágætur varaþingmaður Vinstri grænna sté í pontu á Alþingi í haust og vakti athygli fyrir að vera ekki með bandspotta um hálsinn og lafandi niður á maga eins og aðrir alvarlega þenkjandi menn. Man ekki hvað hann hét en það kemur ekki að sök. Ég man þó eftir því að hann sagðist m.a. kominn á Alþingi því hann vildi breyta þjóðfélaginu. Meðal þess sem hann ætlaði að koma til leiðar var að við þyrftum ekki á öllu þessu glingri að halda og átti þá væntanlega við hina ýmsu veraldlegu hluti sem fólk kaupir. Ég nenni ekki að leita að því hvað þessi ágæti maður hét og hvað hann sagði orðrétt en mikið býsnaðist hann yfir því sem „við þurfum ekkert á að halda“.

Við þetta rifjuðust upp fyrir mér menntaskólaárin. Þá átti ég engan pening hvað þá bíl. Ég man meira að segja eftir því að hafa safnað gosflöskum í frímínútum, labbað með þær út í sjoppu, skipt þeim fyrir klink og sett það í spilakassa í von um að hreppa vinning svo ég gæti borðað (meira). Á kvöldin hafði ég svo nægan tíma til að sinna göfugum tómstundum, s.s. ferskeytlusmíðum og vídeóglápi. Ekkert glingur.

Nú er öldun önnur. Nú eiga víst menntskælingar yfirleitt bíl og kaupa allskyns glingur linnulaust. Til þess að standa undir fjáraustrinum þurfa greyin að vinna kvöld og helgar. Aumingjarnir þurfa að standa undir kröfum samfélagsins og staðalímyndum þess. Allir sem einn óhamingjusamir innan um allt glingrið.

Ég vona svo sannarlega að sönnum frjálshyggjumönnum fjölgi bæði í menntaskólum og á Alþingi. Frjálshyggjumenn vita að það er hamingjan sem skiptir máli en ekki peningarnir. Þeir geta leyft sér að njóta lífsins og þurfa ekkert að stelast í allt glingrið sem efnishyggjufólkið þrælar fyrir dag og nótt. Eins og óbundni varaþingmaðurinn sagði þá þurfum við ekkert á því að halda.

Oddgeir Einarsson kl. 00:02