« Vídeóleiga Alfreðs og Jóa | Aðalsíða | Uppskeruhátíð kapítalismans »

2. nóvember 2005

Að njóta vafans

Menn eru almennt ekki á eitt sáttir um hvort eigi að njóta vafans þegar samfélagsáætlanir eru hannaðar í þinghúsum heimsins; frjáls markaður tækniþróunar og velmegunar, eða náttúran sem slík. Í Múrs-grein dagsins má finna dæmi um síðarnefnt sjónarmið:

Það er ansi háskalegur leikur að leggja framtíð jarðarinnar allrar að veði fyrir skammgóðan vermi, svo sem brennslu á kolum og olíu. Þess vegna getum við ekki setið hjá aðgerðarlaus meðan kannað er hvort mögulegt sé að gróðurhúsaáhrifin hafi ekki áhrif á veðurfar og lífsskilyrði á jörðunni.

Greinarhöfundur telur að hin háa tíðni fellibylja á árinu sé teikn um að maðurinn hafi hitað jörðina upp með skaðlegri og mengandi iðju sinni og að til að bregðast við því þurfi að grípa til aðgerða.

Tíðni fellibylja sveiflast upp og niður yfir löng tímabil. Að kenna athöfnum manna um tiltekna árlega tíðni þeirra er í besta falli ágiskun sem er byggð á veikum forsendum. Þótt mælingar yfir síðustu 10 ár gefi ógnvekjandi mynd af ástandinu hefur víða verið bent á að ef litið er yfir lengri tíma sé engin ástæða til að undrast né óttast.

Velferð mannkyns á ekki að fórna á altari heimsendaspádóma og vafasamra niðurstaðna vangavelta og skammtímamælinga. Mannkynið, hinn frjálsi markaður og eilífur og óstöðvandi drifkraftur einstaklingsframtaksins eru mikivægari en það.

Geir Ágústsson kl. 10:13