« Staðleysumartröðin | Aðalsíða | Dagur pólitískrar rétthugsunar »

24. október 2005

Vinstri og hægri; umhverfið og hagsældin

Ég hef stundum velt því fyrir mér hvað valdi því að vinstrimenn skuli öðrum fremur fjalla um umhverfismál í upphrópunarstíl á meðan hægrimenn fjalla næsta lítið um þau. Á meðan VG segist vera eini flokkurinn sem berst fyrir umhverfisvernd, selur hægrivængur sjálfstæðisflokksins, Andríki, bók Björns Lomborgs um hið sanna ástand heimsins þar sem dregin er upp glansmynd af ástandi jarðarinnar. Ég er sammála hvorugri nálguninni, en af hverju skildi þetta stafa?

Leiðir vinstrimanna til að fá hlutum framgengt eru í gegnum ríkisvaldið. Fyrst þarf að blása eitthvað mál upp og koma af stað vitundarvakningu, pressa málefninu upp í gegnum þingflokk inn á þing og fá þar stuðning. Þetta krefst upphrópanna og hávaða. Slíkt er eðli lýðræðisins. Hægrimenn vilja hinsvegar sem minnst ríkisafskipti. Þeir kinoka sér ekki endilega við að viðurkenna umhverfisvandamál, en benda á að heppilegasta leiðin til að bæta umhverfið sé að veita fólki svigrúm til að dafna fyrst sjálft og hafa þannig þegar fram líða stundir meira svigrúm til að hlúa að umhverfinu.

Í sumarhefti Foreign Policy mætast stálin stinn í þessari umhverfisverndarumræðu, Carl Pope og téður Björn Lomborg. Í sniðuglega uppsettri grein skiptast þeir á skoðunum um umhverfismál og leiðir til úrbóta.

Í greininni kemur mjög skýrt fram atriði sem langt mál er að tala um til fullnustu hér, en lýtur að forgangröðun. Margir tala nefnilega fjálglega um að besta leiðin til að ná fram hagræðingu í ríkisrekstri sé forgangröðun. Þegar það er sagt, gleymist einatt að gera ráð fyrir því að með breytingum á forgangröðun eru einhver verkefni sem fyrir eru uppi á borðinu slegin út af því.

Hvernig tengist þetta greininni og umhverfisvernd? Jú, Carl kinokar sér nefnilega ítrekað við því að viðurkenna að við umhverfisvernd þurfi að forgangraða. Björn bendir á að ekki sé hægt að nota sama peninginn tvisvar en Carl snýr útúr og segir að fyrst peningar séu til fyrir orrustuþotum hljóti að vera til peningar fyrir umhverfisvernd.

Báðir hafa nokkuð til síns máls og báðir hafa að sumu leyti gallaða röksemdafærslu. Þessari langloku, sem fyrst átti að vera örstuttur formáli við tengil í greinina, lýkur hér með tengli í greinina í Foreign Policy.

Gylfi Ólafsson kl. 00:34