« Fíkniefni og framtíðin | Aðalsíða | Vídeóleiga Alfreðs og Jóa »

30. október 2005

Landbúnaður og illska

Sú stórfrétt átti sér stað fyrir helgi að Evrópusambandið bauðst til að lækka verndartolla á landbúnaðarvörum um allt að 60%. Ástæða þessa er sú að sambandið vill liðka fyrir viðræðum um nýjan samning um heimsviðskipti.

Verndartollar eru eitt það áhrifaríkasta sem ríki geta gert til að skaða hagsmuni fólks. Ekki einungis íbúa landsins sem setur tollana heldur einnig íbúa annarra landa. Verndartollar þýða að innlend framleiðsla er undanþegin samkeppni við erlenda framleiðslu og verður af þeim sökum bæði verri og dýrari fyrir fólkið í verndartollalandinu. Íbúar annarra landa geta ekki selt vörur sínar til verndartollalanda og fara því á mis við dýrmæt viðskipti.

Þeir einu sem hagnast á því ofbeldi sem í þessum ríkisafskiptum af frjálsum samskiptum fólks, nánar tiltekið frjálsum viðskiptum fólks, eru hinir vernduðu framleiðendur. Þannig má vera að margur Afríkubúinn hafi soltið til þess að franskur bóndi þurfi ekki að taka þátt í samkeppni umhylli neytenda.

Það þarf kannski ekki að koma á óvart að Jaques Chirac, forseti Frakklands, sagði á fimmtudaginn var að neitunarvaldi kynni að vera beitt gegn öllum tilslökunum í landbúnaðarmálum og að útilokað væri að ganga lengra.

Ég vildi að ég hefði hreinskilni í mér til að segja þá skoðun mína beint út að mér finnist Frakklandsforseti, og þeir kjósendur sem hann er að þóknast, vera annað hvort illa gefið fólk eða illgjarnt ef þeir eru einungis metnir út frá afstöðu þeirra til landbúnaðarmála.

Og höldum svo bara áfram að hlæja að kindinni, Guðna og beljunni án þess að nokkur breyting verði á stefnu Íslands í landbúnaðarmálum.

Oddgeir Einarsson kl. 09:37