« Hinn ringlaði vinstrimaður | Aðalsíða | Hvað ef? »

26. september 2005

Utanríkisþjónusta sósíalistanna

Umræðan um framboð Íslands til Öryggisráðs Sameinuðu þjóðanna er brandari. Hefur einhver spurt sig að því hvaða hlutverki utanríkisþjónusta á að gegna? Fáir mótmæltu þegar embætti umboðsmanns íslenska hestsins var stofnað. Einhverjar en fáar mótbárur hreyfast þegar enn eitt sendiráðið er opnað í einhverju útnáranu fyrir tugmilljónir króna auk ævarandi rekstrarútgjalda. Ferðalög forseta Íslands um víðan völl og stanslaus matarboð hans á Bessastöðum til heiðurs erlendum viðskiptamönnum trufla fáa. Þátttaka íslenska ríkisins á heimssýningum, viðskiptaráðstefnum og listaviðburðum um allan heim birtist Íslendingum ekki sem bullandi sóun á peningum. Íslendingar vilja bruðla á alþjóðavettvangi. Þeim þykir það fínt. Það er að segja, á meðan þeir fá ekki gíróseðil í póstinum vegna útgjaldanna.

Íslendingar eiga ekkert erindi í Öryggisráð Íslands, óháð því hvað framboð til þess kostar. Íslendingar ættu frekar að nota andvirði kosningabaráttunnar í fríverslunarumræður við einhverja af óteljandi viljugum samstarfsaðilum í alþjóðahagkerfinu. Utanríkisþjónusta Íslendinga þarf á niðurskurði að halda. Íslenskir embættismenn á ferðalögum um heiminn eiga að einbeita sér að því að opna landamæri, tryggja að vörur Íslendinga geti selst á sem flestum mörkuðum, tryggja að Íslendinga geti keypt sínar vörur frá sem flestum löndum, og þar við situr. Fríverslun tryggir frið og stöðugleika betur en tuttugu ályktanir frá Öryggisráði Sameinuðu þjóðanna. Frjáls, kapítalísk ríki sem stunda mikil viðskipti sín á milli fara ekki í stríð. Það staðfestir sagan. Við getum haldið út okkar eigin öryggisráði sem kostar brotabrot af því sem skriffinnarnir berjast fyrir og er margfalt áhrifaríkara – öryggisráði fríverslunar.

Birtist örlítið stytt og lítillega breytt í DV 23. september 2005

Undirritaður talar ekki fyrir hönd Frjálshyggjufélagsins nú frekar en áður

Geir Ágústsson kl. 14:46