« Vinnutími og laun | Aðalsíða | Utanríkisþjónusta sósíalistanna »

23. september 2005

Hinn ringlaði vinstrimaður

Margir núlifandi vinstrimenn, eða hinir svokölluðu nývinstrimenn, telja sig ekki vera sósíalista. Þeir telja sig ekki vera í flokki með Stalín, Mao, Che, Castro, Pol Pot, Hugo Chavez og öðrum ágætum herramönnum sem stjórna í nafni sameignarhugsjóna og í þeirri trú að fjöldinn sé meira virði en einstaklingurinn. Þetta er hins vegar rangur skilningur nývinstrimannanna. Þeir eru meðlimir hóps sem talar í nafni sameiginlegra hagsmuna og gegn hagsmunum einstaklingsins, og í þeim hóp eru einnig fyrrnefndir herramenn, og þannig er það.

Þessu mótmælir hinn núlifandi vinstrimaður. Nývinstrimaðurinn segist trúa á einstaklingsframtakið og mátt hins frjálsa markaðar til að skapa auð, bæta lífskjör og tryggja grundvöllinn fyrir áframhaldandi tækniframfarir. Hins vegar hljómar næsta setning upp á þörfina fyrir hærri skatta, meiri ríkisafskipti, fleiri peninga til menntunar og heilbrigðiskerfis og aukinna hafta á innflutning hins og þessa í nafni verndar og hagsmunabaráttu. Ekki má selja RÚV, bjóða út ÁTVR með tilheyrandi rýmkun laga, einkavæða Landsvirkjun, veita almennar skattalækkanir, fækka opinberum stöðum, draga úr umsvifum eftirlitsstofnana, gefa ríkisfyrirtækjum lausan tauminn með sölu til einkaaðila og svona mætti lengi telja.

Nývinstrimaðurinn er alveg eins og sá gamli. Óskilgreindir almannahagsmunir eru ofar á forgangslista vinstrimannsins en hreinir og klárir einstaklingshagsmunir. Við lifum í frjálsu markaðssamfélagi og fólk er ekki fífl. Hvenær lærir vinstrimaðurinn það?

Geir Ágústsson kl. 07:00