« Hinn ósýnilegi jafnréttisskógur | Aðalsíða | Skattgreiðendur og löggjafarvaldið »

30. ágúst 2005

Löggjafarvaldið hrifsað

Íslendingar kjósa sér þing á fjögurra ára fresti. Þeir sem þá eru kosnir hafa löggjafarvald, aðrir ekki. Löggjafinn ákveður hvernig peningum íslenska ríkisins er ráðstafað. Aðrir ekki, nema með heimild löggjafans. Þetta er allt borðleggjandi.

Eða hvað?

Margir eru þeir á Íslandi sem taka sér löggjafarvald. Þeir ráðstafa peningum íslenska ríkisins án heimildar kjósenda.

Hér skulu nefnd tvö dæmi. Fyrstan skal nefna Markús Örn Antonsson. Til fjölmargra ára hefur RÚV notað meiri pening en stofnuninni hefur verið skammtað. Reglulega þykist Markús grípa til þess bragðs að hagræða og skerða þjónustu. Samt hefur hann alveg frá ársbyrjun vitað hvað löggjafinn hefur ætlað honum að nota mikinn pening. Það væri sök sér að fara yfir fjárheimildir ef aðstæður breytast að mun. Það hefur ekki gerst í tilviki RÚV. Stofnunin hefur haldið úti mikilli dagskrá og mikilli þjónustu án þess að hafa mátt það. Það er liðið, en á að vera ólíðandi. Skattgreiðendur borga brúsann alltaf þegar upp er staðið.

Hitt dæmið er Þorsteinn Gunnarsson. Hann er rektor Háskólans á Akureyri. Hann hefur síðustu ár ítrekað tekið inn fleiri nemendur heldur en heimildir hafa verið til. Þorsteinn skellir skuldinni á ráðuneytið og segir ráðuneytið ekki borga, en að sjálfsögðu verður að takmarka það fjármagn sem fer í hvern útgjaldalið ríkisins og einhversstaðar verður að setja punktinn. Þorsteinn vissi áður en hann skráði nýnemana að hann ætti ekki að fá borgað fyrir þá. Þegar þessi gangur hefur verið hafður um lengri tíma hefur upp byggst fjárhagshalli sem öskrað er á að verði lagfærður. Skólinn dreginn að landi. Skattgreiðendur borga án þess að hafa gefið leyfi sitt fyrir því.

Svona lagað er ólíðandi. Engu máli skiptir hve mikilvæg þjónustan er. Framkvæmdastjórar ríkisstofnanna eiga að gera það sem er í þeirra verkahring, þ.e. að nota þá peninga sem þeim er úthlutað. Úthlutunin er í annarra manna verkahring.

Lýðræðissinnar hljóta líka að spyrna við fótum því þegar fólk sem ekki hefur verið til þess kosið að eyða skattpeningum byrjar á því kinnroðalaust.

Gylfi Ólafsson kl. 16:52