« Af leigubílum | Aðalsíða | Eignarréttur og framtíðin »

23. ágúst 2005

Af Ingibjörgu Hæstaréttardómara

Ingibjörg Benediktsdóttir er Hæstaréttardómari. Þann 2. júní 2005 kvað hún upp dóm yfir Árna Elvari Þórðarsyni nokkrum og er dómurinn reifaður svo á heimasíðu réttarins:

Á var gefið að sök að hafa ráðist inn á heimili A, ýtt honum upp við vegg og slegið hann nokkur hnefahögg í andlit og líkama. Talið var sannað að Á hefði veist að A umrætt sinn á þann hátt að varðaði við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.[...]. Þá var talið sannað að Á hefði tekið farsíma A og slegið eign sinni á hann og með því gerst brotlegur við 245. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar var vísað til 77. gr. og hún hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi [skilorðsbundið].

Ingibjörgu þykir s.s. hæfilegt refsing að lögum fyrir að ráðast inn á heimili manns, berja hann ítrekað með krepptum hnefa í andlitið og stela farsíma hans vera skilorðsbundinn 30 daga dómur.

Athyglisvert er að skoða dóm þessarar sömu Ingibjargar frá 13. febrúar 2003 yfir manni nokkrum sem ég kýs að kalla E, sbr. eftirfarandi reifun á heimasíðu réttarins:

E var sakfelldur fyrir að hafa reynt að flytja til Íslands um 30 kg af hassi sem ætlað var til sölu hérlendis í ágóðaskyni, en spænsk lögregluyfirvöld lögðu hald á fíkniefnin, sem voru falin í hurð og átti að senda ásamt öðrum hurðum sjóleiðis til Íslands. Var E dæmdur til að sæta fangelsi í 2 ár. Við ákvörðun refsingar E var höfð hliðsjón af því að um var að ræða tilraun til brots og að meðferð málsins tók alllangan tíma. Á hinn bóginn kom ekki til álita að skilorðsbinda refsinguna í ljósi einarðs ásetnings E og þess magns fíkniefna sem um var að ræða og ætlað var til söludreifingar.

Athyglisvert er að bera þessa tvo dóma Ingibjargar saman:

Í fyrra málinu voru brotin fullframin (t.d. hnefahöggin í andlitið) en í síðara málinu var um að ræða tilraun til að fremja brot, (þ.e. ekkert var flutt inn til landsins).

Í fyrra málinu fær hinn brotlegi 24 sinnum styttri fangelsisdóm (30 daga) en sá sem gerði tilraun til brots í seinna málinu (2 ár).

Í fyrra málinu var um að ræða ólögmætt ofbeldi (frelsisskerðing fórnarlambs) en í síðara málinu ólöglegan innflutning (ekkert fórnarlamb)

Í fyrra málinu var hinn styttri fangelsisdómur skilorðsbundinn (óveruleg frelsisskerðing) en sá sem fékk lengri dóminn þurfti að sitja í fangelsi (veruleg frelsisskerðing).

Í fyrra málinu voru ekki neinir refsilækkandi þættir fyrir hendi. Í seinna málinu voru refsilækkandi ástæður fyrir hendi, þ.e. að einungis var um tilraun að ræða og dráttur á rannsókn málsins.

Í ljósi þessa samanburðar væri fróðlegt að þiggja ráð frá Ingibjörgu Hæstaréttardómara um hvernig skynsamlegast sé að bregðast við ef maður lendir í þeirri stöðu að reyna að flytja eitthvað efni á milli landa (sem ekki skaðar neinn nema hann noti það beinlínis gegn sjálfum sér, en er ólöglegt) og maður hefur tækifæri til að komast hjá uppljóstrun flutnings efnisins yfir landamæri með því að gefa einhverjum líklegum uppljóstrara nokkur hnefahögg í andlitið og taka af honum farsímann svo hann geti ekki hringt á lögregluna.

Oddgeir Einarsson kl. 21:51