« Live 8 | Aðalsíða | Gráðugu umhverfissóðarnir í Bandaríkjunum »

5. júlí 2005

Eru gróðurhúsaáhrifin nauðsynleg til að minnka gróðurhúsaáhrifin?

Í alveg hreint ljómandi grein á TechCentralStation.com bendir Carlo Stagnaro lesendum á nokkur athyglisverð atriði varðandi meint gróðurhúsaáhrif og meintan vilja og getu Evrópuríkja til að takast á við þau.

Fyrir utan að benda á að útblástur helstu iðnríkja Evrópu helst nokkuð vel í hendur við hitasveiflur á meginlandinu bendir hann á eftirfarandi vensl (lauslega þýdd á íslensku):


Svo virðist sem um einhvers konar innbyggt gangverk sé i gangi sem þrýstir útblæstri upp á köldum tímabilum en dregur hann niður á þeim hlýrri. Auðvitað er þetta augljóst þegar litið er á sjálfan markaðinn: Fólk sækist eftir að dveljast í þægilegu umhverfi, hreint og klárt, sem gæti þýtt að fólk þarf að hita upp húsnæði sitt. Lögþvinguð skerðing í útblæstri í Evrópu þýðir þá [..] að upp koma þrjár líklegar aðstæður:

1) Í takt við trú þeirra sem trúa á hitnun jarðar munu jarðarbúar þurfa búa við hærri meðalhita. Vísbendingar benda þá til að ef það er tilfellið þá mun mest af hitnuninni eiga sér stað á hinum tiltölulega kaldari svæðum og tímabilum. Fólk mun þá eyða minni orku í upphitun lífsrýmis síns og útblástur mun minnka af sjálfu sér. Af þessu leiðir að við þurfum enga sérstaka loftslagsstefnu.

2) Ef, öfugt við það sem fylgismenn kenninga um hitnun jarðar trúa, að hitastig mun að jafnaði lækka þá mun fólk eyða meiri orku í hitnun og útblástur mun aukast. Hins vegar, ef þetta yrði staðan, þá væri málflutningur þeirra sem trúa á hitnun jarðar farinn fyrir lítið því ekki yrði um neina hitnun jarðar að ræða til að takast á við.

3) Hugsanlega mun hitastig halda áfram að sveiflast en ekki breytast neitt að ráði til lengri og meðallengri tíma litið. Sem afleiðing af því mun útblástur líka halda áfram að sveiflast í magni, en þá er aftur engin ástæða til að berjast sérstaklega fyrir minnkun hans.

Stundum þarf ekki að leita langt til að finna holur í málflutningi ríkisafskiptasinna (oftast vinstrimanna í dulbúningi sem hafa hug á auknum tökum ríkisins á markaðnum). Undirrituðum finnst t.d. að hér sé búið að benda fram á djúpar holur í málflutningi þeirra sem berjast fyrir lögþvinguðum breytingum í magni útblásturs. Kannski mengunarvandamál Jarðar séu einmitt ekki fólgin í magni útblásturs? Kannski þau liggi frekar í vanvirðingu ýmissa ríkisstjórna fyrir eignarrétti og skorti á skilgreindum eignarrétti víða um heim auk stofnananna sem sjá um að vernda hann. Kannski það.

Geir Ágústsson kl. 19:57