« Aftur til fortíðar | Aðalsíða | Almannaheill »

12. júní 2005

Íþróttir, menning, listir og hið opinbera

Hversu oft fáum við að heyra frá fólki sem hefur stjórnmál að atvinnu að íþróttir, menning eða listir séu nauðsynlegur partur af samfélaginu. Þess vegna eigi að færa peninga frá þeim sem ekki kjósa að stunda einhverja tiltekna iðju, til þeirra sem kjósa að stunda hana. Meðal þess sem sumir kjósa að halda fram er, að með þessu móti sé verið að framleiða afburða einstaklinga á þessum sviðum. Þá eru Björk og Eiður Smári jafnan nefnd til sögunnar.

Gott og vel, þeim hefur báðum vegnað vel, sem er gaman fyrir þau. Og það er aldeilis sem ríkissjóður er að cash-a inn á þeim. Ríkið bara orðið skuldlaust á nóinu. Eða hvað?

Nei, nefnilega ekki. Eins og allt skynsamt og efnað fólk flytja þau til landa þar sem afrakstur erfiðisins er ekki tekinn af þeim. Dettur einhverjum í hug að það hafi verið fyrir tilstilli ríkisvaldsins sem þau ákváðu að fara að stunda sína iðju? Ónei. Einstaklingurinn er ekki framleiðsluvara, heldur hefur hann metnað, vilja og hæfileika sem hann nýtir eins og honum sýnist.

Það besta sem ríkisvaldið gæti gert til þess að efla íþróttir, menningu og listir er að lækka skattbyrðina all verulega svo fólk væri ekki að vinna fram á hádegi hvern einasta dag fyrir aðra en sjálft sig. Ég gæti vel hugsað mér að æfa knattspyrnu fyrir hádegi, þar sem ég vinn bara fyrir sjálfan mig eftir hádegi.

Lækkum skatta.

Arnar Arinbjarnarson kl. 22:53