« Pólitísk stefna fyrir opinber fyrirtæki | Aðalsíða | Frakkland: Nei takk »

27. maí 2005

Hugmyndaríkir og stjórnlyndir einstaklingar

Þeir sem gera hvað mest af því að heimta ríkis-þetta og opinbert-hitt eru hugmyndaríkur hópur einstaklinga sem telur sig hafa gott eitt í hyggju. Hugmyndir þessa hóps hafa verið af ýmsum toga í gegnum tíðina. Sumir vilja mismuna einstaklingum á grundvelli kynferðis á forsendum einfaldrar hausatalningar á fjölda einstaklinga af tilteknu kyni í tiltekinni stétt. Aðrir vilja halda áfengi læstu inn í opinberu verslunum til að fólk fari sér ekki að voða með of miklu aðgengi að hinum löglega varningi. Enn aðrir fengu því framgengt að jákvætt tal um tóbak og neikvætt tal um fólk með tiltekinn húðlit urðu að glæpsamlegum athæfum.

En hvar dregur hópur stjórnlyndra einstaklinga mörkin? Svarið er: Hvergi. Um leið og ný regla um takmarkað frelsi er samþykkt - jafnvel tiltölulega almennt vinsæl regla eins og beltisskyldan - þá skýtur sú næsta upp kollinum. Þegar hún er samþykkt er enn ein tilbúin handan við hornið. Aldrei er hætt, og það ættum við öll að vera búin að læra.

Á Mbl.is er nú sagt frá hópi breskra lækna sem vill banna langa og hvassa eldhúshnífa því margar líkamsárásir séu gerðar með slíkum hnífum. Einhverjum gæti þótt þetta vera fyndin uppástunga, en viðkomandi þarf að gæta að því að rök læknanna eru þau sömu og rök þeirra sem fengu beltisskyldunni framfylgt - að vegna þess að einhverjir fara sér að voða þurfa allir að þola frelsisskerðingu, eða a.m.k. þola að valið sé tekið í burtu með hótun um sektir og aðrar eins hegningar af hálfu ríkisvaldsins.

Í hinum ýmsu vestrænu löndum hefur verið rætt um skerðingar eins og bann á djúpsteiktum skyndibita fyrir alla, bann á skyndibita fyrir einstaklinga sem ekki hafa náð ákveðnum aldri, bann á skyndibita í stofnunum með ákveðinn rekstur, lögboðnar merkingar á matvæli sem gefa til kynna hollustu þeirra (á einhvern mælikvarða einhverra næringarfræðinga og stjórnmálamanna), bann á ákveðnu tali um blökkumenn, Gyðinga og konur, og svona mætti lengi telja.

Ríkið er síhungrað rándýr sem aldrei mettast og alltaf stækkar. Hvernig væri að reyna hemja það í stað þess að fóðra það?

Geir Ágústsson kl. 12:32