« Stjörnustríð og leiðin til ánauðar | Aðalsíða | Erfið mótsögn »

17. maí 2005

Þegar glæpamönnum er gefinn markaður

Um helgina var sagt frá því að fíkniefnaneysla ungs fólks á Akureyri hefði „stóraukist“ síðustu misseri, og að börn í grunnskóla væru í auknum mæli komin í hópa fastra viðskiptavina eiturlyfjasala fyrir norðan. Haft er eftir einum viðmælanda: „Við höfum verið að vinna með krakka sem eru djúpt sokkin í fíkniefnaneyslu 16 til 17 ára gömul og það er nýtt; við höfum að minnsta kosti ekki þurft að kljást við svo unga krakka í miklum mæli áður. Fíkniefnaneyslu fylgir svo ofbeldi, því miður, og það er það sem fólk hefur verið að sjá undanfarið.“

Um dapurlega þróun er að ræða. Hins vegar má velta fyrir sér ástæðum hennar. Sumir vilja meina að samfélaginu sé um að kenna, og væntanlega er þar um sama hóp að ræða og kallar reykingar, offitu, hegðunarvandamál, tölvuleiki, áfengisneyslu og sitthvað fleira „samfélagsleg vandamál“ sem vitaskuld þarf ríkisafskipti til að leysa. Aðrir segja að foreldrum sé um að kenna. Þriðji hópurinn er sá sem kennir dómskerfinu um - ekki er tekið nógu hart á seljendum fíkniefna til að halda þeim frá ábatasamri iðju sinni.

Undirritaður fellur í engan þessara flokka. Þvert á móti - fíkniefnaneysla og -fíkn eru einstaklingsbundin vandamál sem eiga rætur sínar að rekja til rangrar nálgunar yfirvalda á neyslustýringu á vímuefnum. Með því að banna efni í eitt skipti fyrir öll er öll meðferð þeirra, sala, dreifing, framleiðsla og neysla, orðin jafnglæpsamleg. Gildir þá einu hvort 13 eða 63 ára einstaklingar eiga í hlut. Glæpamenn virða engin aldurstakmörk, og skuldunautar fíkniefnasala geta ekki leitað til lögreglu eða dómskerfis ef samningar við þá eru sviknir.

Íslendingar eiga langt í land með að læra að líta fíkniefnaneyslu umburðarlyndari augum. Fíkniefni eru slæm en bann á þeim er verra. Fíkn er slæm en ánauð undir miskunn glæpamanns er verri. Ýmis ríki sem stjórnvöld á Íslandi vilja gjarnan bera saman við Ísland þegar kemur að hinum ýmsu ríkisafskiptum eru byrjuð að sjá ljósið í þessum efnum og leyfa takmarkaða sölu og dreifingu kannabisefna. Íslendingar fara í þveröfuga átt og herða hvern refsirammann á fætur öðrum, börnum og öðrum í þjóðfélaginu síst til hagsbóta.

Er furða að nú sé þörf á fleiri fangaklefum í stórkostlegu ósamræmi við fólksfjölgun á Íslandi?

Geir Ágústsson kl. 14:20