« Hinir alvitru? | Aðalsíða | Meira um gagnagrunna »

10. apríl 2005

Ríkisafþreying er siðferðislega röng

Þremur mönnum skolaði upp á eyðieyju. Þeir voru svo heppnir að þar var hægt að nærast á ávöxtum og fiski ef þeir nenntu að hafa fyrir því. Einn þremenninganna var hæfileikaríkur maður og góður leikari. Hann bauðst til að skemmta hinum tveimur með leikþáttum á kvöldin gegn því að þeir gæfu honum mat því annars hefði hann ekki tíma til að undirbúa skemmtiatriðin fyrir þá.

Annar hinna minna hæfileikaríku var meira en til í þetta því hann var mikill aðdáandi hinna æðri lista. Sá galli var þó á gjöf Njarðar að hann gat ekki einn safnað nægilega miklum mat handa tveimur karlmönnum. Hins vegar gengi dæmið upp ef sá þriðji væri með í að safna umfram mat handa hinum hæfileikaríka.

En sá þriðji þoldi því miður ekki leiklist. Hann kvaðst frekar vilja vinna minna á hverjum degi og leggja sig aðeins eða tefla skák í huganum eða eitthvað en að „halda þessum leikara á fæði fyrir að leika sér“ eins og hann orðaði það. Varð því ekkert af leikhúslífi eyjaskeggja nema endrum eins þegar leiklistarunnandanum gekk óvenju vel að afla matar og gat gefið leikaranum með sér gegn því að hann útbyggi leikþátt.

Ef þeir sem telja siðferðislega verjandi að Þjóðleikhúsinu, Íslenska dansflokknum, rithöfundum, myndlistarmönnum o.s.frv., sé haldið uppi af skattfé, eru samkvæmir sjálfum sér, þá telja þeir einnig réttmætt að síðastnefndi eyjarskegginn sé neyddur til þess af hinum tveimur að halda leikaranum uppi með mat.

Leikarinn og áhorfandinn myndu þá njóta lífsins á kostnað hins í krafti ofbeldis.

Ríkislist er alltaf siðferðislega röng.

Oddgeir Einarsson kl. 21:46