« Gullhúðaðir bílar | Aðalsíða | Veggfóður »
29. apríl 2005
1. maí
1. maí rennur bráðum upp. Vert er að benda á ýmis grundvallaratriði því tengd sem mannvinir hafa margítrekað bent á.
- Lágmarkslaun, hvað þá hækkuð lágmarkslaun, auka atvinnuleysi. Það sem verra er: þeir auka atvinnuleysi hjá þeim sem minnst mega sín. Þegar virði vinnuframlags einhvers nær ekki lágmarkslaunum, mun atvinnurekandi ekki ráða hann nema til þess eins að vera í góðgerðastarfsemi. Fæst fyrirtæki hafa ráð á því.
- Lögbundinn verkfallsréttur er brot gegn atvinnulausum og óeðlileg aðstoð ríkisins við einokun verkalýðsfélaga. Eðlilegt er að fólk geti tekið sig saman og lagt niður störf til að leggja áherslu á kjaramál sín. Það að geta bannað öðrum að ganga í störf þeirra er óeðlilegt. Ósanngjarnt er að fólki, sem tilbúið er til að ráða sig á þeim launakjörum sem í boði eru, sé hamlað til þess arna með lögvarðri verkfallsvörslu verkalýðsfélaga.
- Verkalýðsfélög hafa ekki skapað þá velsæld sem við búum við. Það að efling verkalýðsfélaga skuli hafa gerst á sama tíma og velmegun jókst bendir í hæsta falli til fylgni en tæplega til orsakasamhengis.
- Það að forfeður okkar skuli hafa barist fyrir einhverjum málefnum í fortíðinni gerir þau ekki rétt. Það að forfeður okkar skuli hafa barist í nafni verkalýðsfélaga fyrir auknum réttindum og bættum launum, gerir okkur ekki skuldbundin til þess að berjast fyrir réttindum okkar á sama hátt. Það að snúa baki við þeim baráttuaðferðum er ekki vanvirðing við forfeður okkar, frekar en það að hætta að nota líkamlegar refsingar í barnauppeldi.
- Félagsleg undirboð eru eðlileg. Eðlilegt er að leyfa fátæku fólki frá öðrum löndum að vinna hér á landi séu launakjör og vinnuaðstæður þær sömu og starfsmenn sættust á þegar þeir réðu sig (þ.e. vitanlega eiga atvinnurekendur að halda samninga). Afskaplega ógeðfellt er að Íslendingar skuli hamla útlendingum (eða íslendingum ef út í það er farið) að leita hamingjunnar á þann hátt sem þeir kjósa. (sjá einnig lágmarkslaun hér að ofan)
Gylfi Ólafsson kl. 14:10