« Að reykja eða reykja ekki | Aðalsíða | Hugverkakaup og hugverkastyrkir »

1. mars 2005

Bjórdagurinn

Í dag eru 16 ár frá því leyft var að selja bjór á Íslandi. Mörgum þykir kannski fyndið að sala bjórs hafi lengi verið bönnuð hér á landi, að forræðishyggjan hafi verið slík. Það er þó svo, þrátt fyrir afnám bjórbannsins, að forræðishyggjan lifir hér enn góðu lífi og hefur kannski sjaldan verið öflugri og alvarlegri. Sum önnur vímuefni eru t.a.m. enn bönnuð og veruleg höft eru á notkun enn annarra vímuefna, svo sem tóbaks. Munntóbak má ekki selja, en neftóbakið sem hið opinbera selur er leyft. Þá stendur til að setja frekari reglur um hvar má reykja tóbak og hvar ekki og er þá algjörlega litið framhjá eignarréttinum.

Aumingjavæðing
Aumingjavæðingin er geysivinsæl meðal stjórnmálamanna. Alla á að gera að aumingjum sem geta engar ákvarðanir tekið. Heilbrigðu fólki er ekki lengur treystandi til einföldustu hluta, svo sem að líta inn á skemmtistað þar sem reyktóbak er haft við hönd. Einhverjir treysta náunganum heldur engan veginn fyrir því að borða bærilega hollan mat, og vilja láta þá sem velja sér að neyta fyrirfram skilgreindrar óhollustu borga sérstök gjöld fyrir það. Þá vilja aðrir setja reglur um það fyrir hve háa upphæð fullfrískt fólk má fjárfesta í húsnæði og kjósa jafnvel að kalla verðhækkun á fasteignum „rán“ þrátt fyrir að ágætis líkur séu á því að sá hinn sami geti selt sömu fasteign einhvern tímann aftur.

Glæpamannavæðing
Til að kóróna svo vitleysuna eru fangelsin að fyllast af fólki sem hefur farið höndum um hin svokölluðu fíkniefni. Skv. ársskýrslu Fangelsismálastofnunar fyrir árið 2003 hefur föngum sem dæmdir hafa verið til fangelsisvistar fyrir svokölluð fíkniefnabrot fjölgað úr 55 árið 1999, í 91 árið 2003. Þar er um að ræða einstaklinga sem sviptir hafa verið frelsinu fyrir að færa efni á milli staða, selja það eða neyta þess. Efni sem flest hafa verið þekkt og notuð um allan heim til að svala vímu þeirra sem það kjósa að gera. Svo haldið sé áfram í hugtakavæðingunni, má kalla þetta glæpamannavæðingu, þar sem fólk sem engan hefur skaðað (nema e.t.v. sjálft sig) er gert að glæpamönnum.

Jafnvel hörðustu forræðishyggjumenn brosa í kampinn yfir því að fyrir 16 árum síðan hafi það verið eitthvað mál að leyfa sölu bjórs á Íslandi. Forræðishyggjumenn ætla sér samt að halda áfram í aumingja- og glæpamannavæðingunni.

Gegn því verður að berjast.

Arnar Arinbjarnarson kl. 17:38